Leczenie przepukliny kresy białej

Przepuklina kresy białej należy do szerokiej grupy przepuklin brzusznych. Charakteryzuje się tym, iż może wystąpić u chorych na każdym etapie ich życia – od najmłodszych lat do wieku podeszłego. Przy niewielkich rozmiarach przepukliny jej objawy są trudne do zauważenia, jednak z biegiem czasu może dojść do sukcesywnego powiększania rozmiarów i związanych z tym dolegliwości oraz wystąpienia możliwych powikłań, w tym najgroźniejszego jakim jest uwięźnięcie przepukliny. Jedyną możliwością zapobiegnięcia tego stanu jest odpowiednio przeprowadzony zabieg chirurgiczny.

Przepuklina kresy białej (łac. hernia linea albae, hernia epigastrica) powstaje w wyniku obniżonej odporności powłok brzusznych, co wywołuje przemieszczanie się w części lub w całości narządów położonych w jamie brzusznej poza ich anatomiczne granice. Schorzenie rozwija się w granicach linii pośrodkowej w nadbrzuszu pomiędzy pępkiem, a końcem mostka. W miejscu tym następuje splot włókien powięzi mięśniowych określany kresą białą. Wrota przepukliny tworzą się w błonie, która pierwotnie ma szerokość 0,5-1,5 cm. Początkowo otwór jest niewielkich rozmiarów, jednak z upływem czasu zaczyna się rozrastać umożliwiając wydostanie się worka przepuklinowego poza granice jamy brzusznej. Powoduje to uwypuklenie przepukliny, która ma postać elastycznego guza. Zawartość worka przepukliny stanowi fragment otrzewnej, tłuszcz przedotrzewnowy lub sieć większa, w sporadycznych przypadkach zawartość tworzą inne narządy.

wybierz miasto, w którym chcesz wykonać
Sprawdź ofertę »

Według statystyk przepuklina kresy białej dotyka głównie ludzi w średnim wieku, a jej występowanie szacuje się w granicach od 3 do 5%. Nie wyklucza to rozwoju choroby u osób młodych zwłaszcza aktywnie uprawiających sport. Na rozwój schorzenia narażeni są głównie mężczyźni, u których zjawisko pojawia się trzy razy częściej niż u kobiet. Wystąpienie przepukliny kresy białej u kobiet jest najczęściej związane z ciążą, w trakcie której dochodzi do rozszerzenia powłok brzusznych. Do procesu rozejścia się mięśni prostych brzucha dochodzi zwykle w ostatniej fazie ciąży. Na ogół problem ustaje samoistnie w trakcie paru tygodni od porodu, jednak w przypadku długotrwałego rozstępu mięśni możliwy jest rozwój przepukliny kresy białej. U dzieci schorzenie występuje od urodzenia, ale wówczas jest trudne do zdiagnozowania, dlatego rozpoznanie następuje najczęściej w wieku przedszkolnym i szkolnym kiedy nasilają się objawy choroby. Powodem jest obciążenie układu mięśniowego powłok brzusznych, które następuje na etapie wzrostu dziecka.

Częstotliwość dolegliwości jakie wywołuje przepuklina kresy białej jest zależna od stopnia jej rozwoju. Najczęściej chory odczuwa nieokreślony dyskomfort oraz ból w obrębie pępka i nadbrzusza nasilający się po uporczywym kaszlu lub intensywnym wysiłku fizycznym. W takich sytuacjach dochodzi do uwidocznienia schorzenia poprzez jego zewnętrzne uwypuklenie.

Wstępne rozpoznanie choroby może być postawione w trakcie wizyty u lekarza rodzinnego. Przeprowadzane jest wówczas badanie fizykalne, podczas którego pacjent badany jest w pozycji stojącej. Lekarz palpacyjnie sprawdza okolice brzucha w zakresie występowania kresy białej, w celu wyczucia w tym miejscu niewielkiego guza (zwykle wielkości grochu). Dalszym, bardziej szczegółowym rozpoznaniem, diagnozą oraz kwalifikacją do zabiegu zaopatrzenia przepukliny kresy białej zajmuje się lekarz chirurg.

Przygotowanie do zabiegu plastyki przepukliny kresy białej

Przygotowanie do zabiegu zaopatrzenia przepukliny kresy białej obejmuje wprowadzenie ścisłej diety oraz wyleczenie ewentualnych stanów zapalnych skóry znajdujących się w okolicy planowanego miejsca operacji. W przypadku ewentualnych zaparć, chirurg może zalecić przygotowanie jelit poprzez zastosowanie wlewki doodbytniczej. Ponadto w dniu poprzedzającym zabieg zaleca się dokładną kąpiel w szczególności przyszłego pola operacyjnego. U pacjentów z otyłością przygotowanie do zabiegu może również obejmować wprowadzenie ćwiczeń fizycznych, mających na celu redukcję masy ciała. Ponadto osoby u których współistnieją inne schorzenia jak np. cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy przewlekła niewydolność żylna, wymagają indywidualnego przygotowania do operacji.

Znaczna większość pacjentów wymaga przed zabiegiem profilaktyki przeciwzakrzepowej oraz antybiotykowej. Choremu przebywającemu w placówce podawany jest odpowiedni antybiotyk i profilaktyczna dawka heparyny drobnocząsteczkowej.

Dzień przed operacją pacjent zostaje poinformowany przez swego lekarza prowadzącego o planowanej procedurze chirurgicznej, możliwych powikłaniach oraz rekonwalescencji. Po zapoznaniu się z korzyściami oraz ryzykiem planowanego zabiegu pacjent w formie pisemnej wyraża zgodę na przeprowadzenie operacji. Ponadto chory odbywa również rozmowę z lekarzem anestezjologiem, która obejmuje szczegółowy wywiad. Konieczne jest poinformowanie lekarza o wszelkich przyjmowanych lekach oraz ewentualnych uczuleniach. Stanowi to podstawę do określenia przez anestezjologa kwalifikacji do operacji.

Każdy pacjent przed chirurgicznym zaopatrzeniem przepukliny kresy białej poddany jest odpowiednim badaniom. Ich zakres jest dostosowany indywidualnie do chorego, jego ogólnego stanu zdrowia oraz współistniejących chorób.

Najczęściej przeprowadzane badania przed operacyjnym leczeniem przepukliny kresy białej obejmują:

  • badanie krwi
  • poziomu elektrolitów
  • badanie układu krzepnięcia
  • badanie moczu
  • stężenie mocznika oraz kreatyniny
  • badanie poziomu HBS i HCV
  • RTG klatki piersiowej
  • badanie EKG

Leczenie chirurgiczne przepukliny kresy białej ma na celu przywrócenie prawidłowej budowy osłabionej ściany brzusznej. Schorzenie to niezależnie od stopnia rozwoju zawsze kwalifikuje się do zabiegu chirurgicznego, ze względu na powiększanie się przepukliny wraz z upływem czasu oraz ryzyko jej uwięźnięcia.

Przebieg zabiegu chirurgicznego zaopatrzenia przepukliny kresy białej

Zaopatrzenie przepukliny kresy białej jest przeprowadzane w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. W przypadku przepukliny o niewielkich rozmiarach (średnica do 10 cm) może być zastosowane znieczulenie o charakterze miejscowym. Małe oraz średnie przepukliny wymagają jedynie prostego zszycia warstwowego otworu (tzw. wrót przepukliny) w kresie białej. Po odpowiednim ułożeniu chorego, chirurg dokonuje oznaczenia i nacięcia skóry oraz warstw podskórnych do uwidocznienia worka przepuklinowego, który zostaje usunięty. U niektórych pacjentów możliwe jest wgłobienie worka jeżeli nie występuje u nich niedrożność oraz nie ma oznak choroby rozrostowej. W takim przypadku wykonanie procedury wymaga niewielkiego nacięcia jamy brzusznej. Zamknięcia wrót przepukliny chirurg dokonuje za pomocą szwu ciągłego, niewchłanialnego. Na koniec operator zszywa tkanki podskórne i zewnętrzną powłokę skórną. Rzadko stosowaną techniką zaopatrywania przepukliny kresy białej jest metoda Mayo, która charakteryzuje się wysokim odsetkiem nawrotów choroby sięgającym nawet 50%.

Przepuklina kresy białej o dużych rozmiarach jest najczęściej zaopatrywana metodą beznapięciową. Polega ona na zastosowaniu siatki z tworzywa sztucznego, która ma uzupełnić powstały w jamie brzusznej ubytek. Siatka stanowi trwałe zabezpieczenie bowiem z czasem zaczyna zrastać się z okolicznymi strukturami.

Wśród dostępnych technik zaopatrywania dużych przepuklin kresy białej możemy wyróżnić metodę Riversa-Stoppy. Zabieg polega na wykorzystaniu podwyższonego ciśnienia wewnątrzbrzusznego do umieszczenia siatki, która zostaje przyparta do nieuszkodzonej, tylnej ściany brzusznej (tzw. technika inlay). Ze względu, iż jest to zabieg skomplikowany powinien zostać przeprowadzony przez doświadczonego chirurga.

W pierwszym etapie operacji, chirurg nacina skórę oraz tkankę podskórną do momentu uzyskania pełnego dostępu do worka przepukliny. Operator za pomocą skalpela otwiera pochewkę mięśni prostych brzucha oraz nacina obustronnie brzeg wrót przepukliny. W dalszej kolejności chirurg oddziela od siebie przestrzeń przedpowięziowo-zamięśniową oraz przedotrzewnową. Następnie w obrębie wyrostka mieczykowatego za pomocą haków w górnym kierunku odciąga się mięsień prosty brzucha. Czynność ta pozwala odsłonić trójkąt tłuszczowy. Kolejną procedurą jaką wykonuje chirurg jest wydzielenie kresy białej w obrębie pępka oraz do 5 cm poniżej. Jama otrzewnej zostaje zamknięta poprzez przyszycie blaszki otrzewnej do tylnych blaszek pochewek. Po tej czynności chirurg rozpoczyna umocowywać siatkę o kształcie wyodrębnionej przestrzeni, której górna granica obejmuje wyrostek mieczykowaty, a dół stanowi kresa biała. Ponadto w celu zabezpieczenia siatki przed ewentualnym zniekształceniem, jej brzegi są przymocowywane do tylnej części mięśni prostych brzucha. Wielkość wszczepianej siatki zależy od wielkości przepukliny i jest dostosowywana do powstałego ubytku. Wewnętrzne granice kresy białej zszywane są za pomocą szwów ciągłych. Dodatkowo ponad siatką pozostawia się dreny ssące, które są odprowadzone na zewnątrz. Operacja kończy się poprzez założenie szwów podskórnych oraz na skórę. Czas trwania zabiegu zaopatrzenia przepukliny kresy białej jest zależny od stopnia rozwoju schorzenia oraz wybranej metody chirurgicznej. Zazwyczaj trwa od 30 do 60 minut.

Zalecenia po zabiegu operacji przepukliny kresy białej

Po zabiegu pacjent powinien przestrzegać odpowiednich zaleceń lekarskich. Dotyczą one głównie rany pooperacyjnej, która wymaga codziennej zmiany opatrunku oraz dezynfekcji środkiem odkażającym. W pierwszych dniach po zabiegu zaleca się branie kąpieli pod prysznicem, aby uniknąć zamoczenia rany. Warto zabezpieczyć ranę opatrunkiem syntetycznym, który daje odpowiednią ochronę przed ewentualnym zamoczeniem. Wszelkie oznaki zaczerwienienia okolic rany, nadmierny jej ból oraz pojawienie się gorączki należy niezwłocznie skonsultować z lekarzem. Miejscowy ból pooperacyjny chory może zniwelować za pomocą dostępnych bez recepty środków analgetycznych. Pacjent w wyznaczonym przez lekarza terminie powinien zgłosić się na wizytę kontrolną. Zazwyczaj następuje to w ciągu 1-2 tygodni po operacji. W trakcie wizyty następuje zdjęcie szwów, obserwacja rany oraz określenie potrzebnego zwolnienia z pracy. Długość okresu rekonwalescencji jest indywidualna dla każdego pacjenta i zależy w głównej mierze od metody i rozległości przeprowadzanego zabiegu. Najczęściej powrót do codziennych czynności następuje w ciągu kilku bądź kilkunastu dni. W ciągu trzech miesięcy od operacji pacjenci powinni unikać podnoszenia ciężkich rzeczy, bowiem podnosi to ryzyko nawrotu schorzenia.

Jedynym skutecznym leczeniem przepukliny kresy białej jest jej zaopatrzenie chirurgiczne. Nie ma możliwości wyleczenia schorzenia metodą zachowawczą. Należy pamiętać, iż przepuklina z biegiem czasu zaczyna się powiększać, a nieleczona może doprowadzić do groźnych powikłań, które mogą zagrażać życiu. Warto więc decydować się na zabieg w początkowym stadium choroby, wówczas zabieg jest dużo prostszy i bezpieczniejszy do przeprowadzenia.

Plastyka przepukliny kresy białej w Polsce i za granicą

W Polsce każdego roku wykonuje się kilka tysięcy operacji przepuklin kresy białej. Dostępnych jest wiele skutecznych i bezpiecznych metod chirurgicznych. Operacja może być przeprowadzona w placówce państwowej w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia lub w klinice prywatnej. W przypadku przeprowadzania zabiegu w placówce państwowej pacjent musi liczyć się z możliwością oczekiwania na zabieg w kolejce. Alternatywę dla chorego stanowią kliniki prywatne, w których koszt chirurgicznego zaopatrzenia kresy białej rozpoczyna się od ok. 3000 zł. Ponadto część placówek prywatnych ma podpisaną umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia i przeprowadza zabieg w ramach tzw. chirurgii jednego dnia. Wówczas pacjent w trakcie zabiegu otrzymuje znieczulenie miejscowe bądź regionalne i jeszcze tego samego dnia jest odsyłany do domu. Znacznie wyższe ceny chirurgicznego zaopatrywania przepukliny kresy białej oferują placówki zagraniczne. Przykładowo koszt takiego zabiegu w Stanach Zjednoczonych oscyluje w granicach od $3000 do $7000.

Źródła:

Operacje przepukliny kresy białej
- kliniki w
Sprawdź ofertę »

Chirurgia pod redakcją Wojciecha Noszczyka tom 2, Współczesne leczenie przepuklin brzusznych. Zygmunt Mackiewicz, portal medscape, Podręcznik dla studentów medycyny. Jan Fibak, Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 1, Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych J.E. Skandalakis, P.N. Skandalakis, L.J. Skandalakis, Choroby chirurgiczne. Diagnoza i leczenie. Nigel Rawlinson, Derek Alderson, www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed, przepukliny.com.pl  // Tomasz Hilger, Maciej Bagłaj. Rzadko występujące przepukliny brzuszne u dzieci. Adv Clin Exp Med 2006, 15, 4, 733–740.

Dodaj komentarz

O przepuklinie kresy białej słów kilka

O przepuklinie kresy białej słów kilka

Przepukliny należą do grupy stosunkowo powszechnych schorzeń, a ich operacyjne leczenie to jedna z najczęściej wykonywanych procedur chirurgicznych – według różnych danych, każdego roku w naszym kraju przeprowadza się od pięćdziesięciu do... więcej »

Przepuklina po ciąży

Przepuklina po ciąży

Pojawienie się u kobiety po okresie ciąży najczęściej niebolesnego uwypuklenia w powłokach ciała świadczyć może o obecności i rozwoju przepukliny. Początkowo zazwyczaj nie dają one żadnych uprzykrzających codzienne funkcjonowanie objawów,... więcej »

Jak powstaje przepuklina kresy białej

Jak powstaje przepuklina kresy białej

Przepuklina (łac. hernia) jest patologicznym uwypuklenie zawartości jamy ciała przez naturalnie istniejący otwór w powłokach lub też przez otwór nabyty. Otwór nabyty powstaje w miejscu o obniżonej oporności w wyniku zbyt dużego ciśnienia w... więcej »

Dołącz do nas:

Opublikowane na stronach internetowych Tourmedica.pl Sp. z o.o. materiały, informacje oraz ceny nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne z akceptacją regulaminu i polityki prywatności .

Copyright © 2012-2018 Tourmedica.pl Sp. z o.o.

Materiały zamieszczone w serwisie Tourmedica.pl nie są substytutem dla profesjonalnych porad medycznych, diagnozowania lub leczenia. Użytkownik serwisu pod żadnym pozorem nie może lekceważyć porady lekarza lub opóźnić poszukiwania porady medycznej z powodu informacji, jakie przeczytał w serwisie. Tourmedica.pl nie poleca ani nie popiera żadnych konkretnych badań, lekarzy, procedur, opinii lub innych informacji zawartych w serwisie, poleganie na informacjach zawartych na stronie Tourmedica.pl odbywa się wyłącznie na własne ryzyko Użytkownika.

Copyright © 2012-2018 Tourmedica.pl Sp. z o.o.