Minisystemy stosowane w leczeniu NTM u kobiet

Terapia nietrzymania moczu zakłada m.in. ćwiczenia mięśni Kegla, zmianę diety oraz leczenie zabiegowe. Szczególnie popularne są procedury bazujące na wykorzystaniu różnego rodzaju taśm. Najnowszymi z nich są tak zwane minisystemy, które budzą zainteresowanie ze względu na to, że ich wprowadzenie do organizmu nie wymaga znacznej ingerencji w tkanki pacjentki.

Autor
Data aktualizacji
Czas czytania
3 min.

Nietrzymanie moczu to bardzo krępująca dolegliwość. Leczenie inkontynencji ma jednak nie tylko uwolnić pacjentkę od wstydu, ale również od zwiększonego ryzyka wystąpienia innych problemów, takich jak choćby zakażenia dróg moczowych. W przypadku najczęstszej formy nietrzymania moczu - postaci wysiłkowej - metody zabiegowe często opierają się na zakładaniu w okolice cewki moczowej taśm TVT czy TOT, które znane są już od dłuższego czasu. Alternatywą dla nich są tzw. minisystemy. W czym tkwi ich wyjątkowość?

Leczenie nietrzymania moczu minisystemami

Minisystemy bywają określane mianem taśm trzeciej generacji. Od swoich poprzedników różnią się one nie tylko rozmiarami, ale i tym, że ich wprowadzanie jest mniej inwazyjne (co zmniejsza ryzyko powikłań) i może się odbywać przy wykorzystaniu znieczulenia miejscowego. Minisystemy pojawiły się w diagnostyce w roku 1996. Sukces stosowania tej metody zależy od tego, czy za powód nietrzymania moczu uznaje się osłabienie wiązadeł łonowo-cewkowych w obrębie środkowej części cewki moczowej. Taśma ma bowiem za zadanie wytworzenie nowego więzadła łonowo-cewkowego.

Pierwsze doniesienia o TFS (tissue fiaxtion system) pochodzą z 2005 r. Ten minisystem został stworzony z polipropylenu i składa się z taśmy oraz przyłączonych do niej dwóch kotwiczek. Do jego umocowania wystarcza jedno nacięcie w obrębie przedniej ściany pochwy. Kotwiczki mocowane są do tkanek miękkich znajdujących się za kością łonową. Zabiegi wykorzystujące TFS zajmują niewiele czasu - nawet około 5 do 10 minut.

Rodzaje minisystemów na nietrzymanie moczu

W roku 2006 e. na rynku medycznym pojawiła się taśma TVT Secure (tension-free vaginal tape secure system). Jest ona krótsza od, produkowanej przez tę samą firmę, taśmy TVT. Wprowadza się ją w okolicę środkowej części cewki moczowej, a w zależności od decyzji lekarza stosuje się jej ułożenie przypominające hamak lub te w kształcie litery U. Mocowanie w tkankach miękkich odbywa się z udziałem niewielkich ostrzy, znajdujących się na końcach taśmy.

Kolejny rok przyniósł kolejny minisystem do leczenia nietrzymania moczu - w 2007 pojawił się MiniArc. W tym przypadku taśma również wykonana jest z polipropylenu i podobnie jak TFS posiada ona kotwiczki, jednak jeden element odróżnia ją od innych produktów: to zastosowanie specjalnie wygiętej, cienkiej igły. MiniArc wprowadzana jest w okolice cewki moczowej przez przednią ścianę pochwy po wykonaniu jednego nacięcia.

Efekty stosowania minisystemów

Poszczególne minisystemy różnią się od siebie nie tylko charakterystyką produktu, ale i osiąganymi przy ich użyciu wynikami leczenia. Przed podaniem jakichkolwiek danych istnieje jednak konieczność zaznaczenia, że nie powinno się na ich podstawie bezpośrednio porównywać pomiędzy sobą poszczególnych taśm - różni autorzy bowiem odmiennie definiowali pozytywny efekt przebytego przez pacjentki zabiegu.

Czescy lekarze, autorzy pracy opublikowanej w 2008 r. w czasopiśmie Czeska Gynekologie, oceniali skuteczność TVT-Secure. Okazało się, że po zabiegu 62% pacjentek podczas wykonywania testu kaszlowego nie doświadczało objawów wysiłkowego nietrzymania moczu. Minisystem MiniArc oceniany był z kolei przez autorów "The MiniArc sling for female stress urinary incontinence: clinical results after 1-year follow-up". Po roku od wykonania zabiegu u 44% kobiet uzyskano całkowitą kontrolę oddawania moczu. Z kolei w przypadku TFS, według badań australijskich opublikowanych w 2005 r. w The Australian and New Zealand journal of obstetrics and gynaecology, okazało się, że poprawę w zakresie intensywności objawów udało się uzyskać u ponad 83% pacjentek.

Źródła: www.przeglad-urologiczny.pl; www.continence.org.au; Petros PE, Richardson PA, Midurethral Tissue Fixation System sling -- a 'micromethod' for cure of stress incontinence -- preliminary report, Aust N Z J Obstet Gynaecol. 2005 Oct;45(5):372-5., Martan A et al., The solution of stress urinary incontinence in women by the TVT-S surgical method--correlation between the curative effect of this method and changes in ultrasound findings, Ceska Gynekol. 2008 Oct;73(5):271-7., Hogewoning C.R.C. et al., The MiniArc sling for female stress urinary incontinence: clinical results after 1-year follow-up, Int Urogynecol J. 2012 May; 23(5): 589–595. 

Laserowe leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu - więcej na ten temat

Laserowe leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to jedna z najbardziej wstydliwych przypadłości. Dotyka ona szczególnie kobiety w podeszłym wieku, choć narażeni na nią są także mężczyźni. Jedną…

Dodaj komentarz

Leczenie nietrzymania moczu u kobiet taśmą TVT

Leczenie nietrzymania moczu u kobiet taśmą TVT

TVT to tzw. technika slingu załonowego, której atutem jest prostota wykonania oraz efektywność w terapii nietrzymania moczu. Metoda ta powstała w połowie lat 90-tych ostatniego stulecia jako mało inwazyjna technika, stworzona na fundamentach Teorii...

Aquafilling - powikłania po powiększaniu biustu

Aquafilling - powikłania po powiększaniu biustu

W listopadzie 2019 roku w emitowanym na kanale TVN24 magazynie "Superwizjer",pokazano reportaż Michała Fuji. Dziennikarz dotarł do kobiet, które zdecydowały się na powiększanie piersi żelem Aquafilling i cierpiały z powodu ciężkich powikłań...

Leczenie łysienia plackowatego

Leczenie łysienia plackowatego

Łysienie plackowate to choroba, która najczęściej dotyka dzieci, młodzieży oraz osób dorosłych poniżej 30. roku życia. Przyczyny problemu nie są do końca poznane, jednak zwykle włosy zaczynają wypadać wskutek połączenia czynników...