Kolonoskopie

Synonimy: badanie jelita grubego, koloskopia, badanie endoskopowe okrężnicy, badanie kolonoskopowe więcej »

Spis treści

Czym jest kolonoskopia

Kolonoskopia jest procedurą medyczną, polegającą na zobrazowaniu jelita grubego przy użyciu endoskopu. Podczas badania możliwe jest także uwidocznienie końcowego odcinka jelita cienkiego. Ze względu na możliwość zastosowania kolonoskopii w celach diagnostycznych w odniesieniu do wielu schorzeń jelita grubego oraz przeprowadzenia z jej wykorzystaniem licznych procedur leczniczych, kolonoskopia znajduje zastosowanie u znacznego odsetka pacjentów, zgłaszających się do lekarza z symptomami chorób końcowego odcinka przewodu pokarmowego.

Szerokie możliwości zastosowania kolonoskopii umożliwiają jej szczegółowy podział na następujące procedury:

  • Kolonoskopia diagnostyczna, czyli zobrazowanie światła jelita grubego z wizualną oceną występujących w nim patologii. Lekarz wykonujący badanie przesuwa endoskop wgłąb jelita grubego i uwidacznia jego kolejne odcinki, a także dokonuje zwrotów końcówki endoskopu w celu zobrazowania ściany końcowego odcinka przewodu pokarmowego na całym jej obwodzie.
  • Kolonoskopia diagnostyczna z pobraniem wycinków, w której poza oceną wizualną światła jelita grubego pobiera się fragmenty błony śluzowej w celu następczej oceny mikroskopowej (pogłębienie diagnostyki o badania histopatologiczne). W celu pobrania fragmentów śluzówki ( tzw. bioptatu) wykorzystywane jest specjalne narzędzie wprowadzane przez endoskop- kleszczyki biopsyjne.
  • Kolonoskopia z usunięciem polipów, tzn. nieprawidłowych rozrostów błony śluzowej. Jeżeli w czasie procedury zostaną one znalezione, lekarz może podjąć decyzję o ich usunięciu za pomocą narzędzi endoskopowych i ewentualnym zachowaniu do badań histopatologicznych (w celu wykluczenia złośliwego charakteru).
  • Kolonoskopia lecznicza, podczas której wykonywane są endoskopowe procedury terapeutyczne, np. tamowanie krwawień i usuwanie ciał obcych lub innych przyczyn niedrożności mechanicznej jelita grubego. Warto zaznaczyć, że kolonoskopię z usunięciem polipów także możemy traktować jako rodzaj kolonoskopii leczniczej (np. gdy polip okaże się mieć charakter złośliwy lub powoduje niedrożność przewodu pokarmowego).

Najczęstsze wskazania do kolonoskopii

Wskazania, podobnie jak samą procedurę możemy podzielić na diagnostyczne i terapeutyczne. Każda nieprawidłowość, wykryta w innych badaniach obrazowych jelita grubego powinna być zweryfikowana za pomocą kolonoskopii diagnostycznej. Do badań tych należą m. in. zdjęcie RTG jamy brzusznej z doodbytniczym wlewem środka kontrastowego (wlewka barytowa), kolonoskopia wirtualna (badanie tomograficzne jamy brzusznej) w celu weryfikacji zmian za pomocą dokładniejszej (bardziej czułej) metody, jaką jest badanie endoskopowe.

Jednym z częstszych wskazań do kolonoskopii diagnostycznej jest podejrzenie raka jelita grubego - nowotworu, na który zapada  rocznie w Polsce 30 na 100 tys  mężczyzn i 18 na 100 tys kobiet (dane na rok 2010). Jeżeli u pacjenta występują objawy kliniczne sugerujące chorobę nowotworową proponowane jest ww. badanie. Do objawów tych należą:

  • domieszka krwi w stolcu, krwawienie z odbytu lub dodatni wynik testu laboratoryjnego na obecność krwi ukrytej w kale;
  • zmiana rytmu wypróżnień, tzn. naprzemienne  zaparcia i biegunki
  • wąskie stolce (tzw. "ołówkowate");
  • niedokrwistość niewyjaśnionego pochodzenia ;
  • długotrwałe bóle brzucha

Zaleca się również wykonanie kolonoskopii diagnostycznej w ramach badania przesiewowego w kierunku raka jelita grubego - tzw. screening populacyjny. Wg danych  Prof. Davida E. Steina (Drexel University College of Medicine, USA), ryzyko zachorowania na tę chorobę wynosi 6% w populacji ogólnej. Kolonoskopia zalecana jest u osób zdrowych w ramach wczesnej prewencji raka jelita grubego od 50. r. ż. co 10 lat.  U osób z grupy zwiększonego ryzyka raka jelita grubego, np. u pacjentów ze stwierdzonymi polipami (nieprawidłowymi rozrostami błony śluzowej jelita grubego), badanie wykonuje się częściej, natomiast u chorych obciążonych bardzo dużym ryzykiem (krewni osób z rozpoznaniem dziedzicznego raka jelita grubego niezwiązanego z polipowatością co 1-2 lata od 25. r. ż, jeszcze wcześniej (od 10-12. r. ż, w odstępach rocznych) w przypadku rodzinnej polipowatości gruczolakowatej - choroby związanej z występowaniem licznych (tysiące) polipów w przewodzie pokarmowym, która w 100% przypadków prowadzi do raka jelita grubego (z reguły przed 35. r. ż.).

Kolonoskopię diagnostyczną wykonuje się także w przypadku występowania lub podejrzenia nieswoistych zapaleń jelit, z których najczęstsze to choroba Crohna, i wrzodziejące zapalenie jelita grubego (colitis ulcerosa). W przypadku obu chorób kolonoskopia umożliwia zobrazowanie nieprawidłowej błony śluzowej oraz pobranie z niej wycinków do dalszych badań, co umożliwia rozpoznanie choroby, a także monitorowanie jej przebiegu oraz efektów leczenia. Innym wskazaniem do kolonoskopii diagnostycznej są uporczywe biegunki o niejasnej etiologii. W części przypadków badanie pozwala rozpoznać  ich przyczynę  ze względu na charakterystyczny obraz endoskopowy.

Ponadto, kolonoskopia diagnostyczna znajduje zastosowanie u pacjentów z rozpoznaną wcześniej chorobą jelita grubego, w celu monitorowania efektów leczenia raka jelita grubego, oceny po usunięciu polipów, a także w przypadku znalezienia nieprawidłowości w sigmoidoskopii (czyli badaniu endoskopowym końcowego odcinka jelita grubego, w celu zobrazowania całej okrężnicy)

Kolonoskopię leczniczą stosuje się z powodzeniem w następujących celach:

  • Opanowanie krwawień z malformacji naczyniowych (nieprawidłowych strukturalnie skupisk naczyń krwionośnych w obrębie ściany jelita grubego), owrzodzeń, polipów.
  • Usuwanie ciał obcych i polipów.
  • Dekompresja (odbarczenie) poszerzonego na skutek zgromadzenia gazów jelita grubego (wyjątek stanowi wspomniane wcześniej megacolon toxicum).
  • Leczenie skrętu lub wgłobienia jelita grubego (wgłobienie oznacza teleskopowe wsunięcie się  jednego fragmentu jelita w drugi, z nim sąsiadujący).
  • Poszerzanie zwężeń jelita grubego za pomocą balonu.
  • Paliatywne (znoszące dolegliwości u pacjentów nie rokujących na wyleczenie, w celu poprawy ich komfortu) usuwanie niedrożności jelita grubego spowodowanej nowotworem - częściowa resekcja guza, wstawianie stentów (cylindrycznych rusztowań utrzymujących drożność jelita grubego).
Kolonoskopie od 180 zł
wybierz miasto, w którym chcesz wykonać
Sprawdź ofertę »

Jakie są przeciwwskazania do kolonoskopii?

Przeciwwskazania do kolonoskopii możemy podzielić na bezwzględne i względne. W przypadku przeciwwskazań bezwzględnych badanie nie może być wykonane i nie istnieją wyjątki od tej reguły. Należą do nich:

  • Perforacja (przedziurawienie jelita grubego).
  • Piorunujące zapalenie okrężnicy (gwałtownie postępujące).
  • Megacolon toxicum (toksyczne rozdęcie okrężnicy, niebezpieczne powikłanie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego).

W przypadku przeciwwskazań względnych, w zależności od całokształtu obrazu klinicznego i bilansu korzyści oraz ryzyka wynikających z badania, może ono być wykonane. Do tej grupy przeciwwskazań zalicza się:

  • Ostre zapalenie uchyłków esicy.
  • Niestabilność hemodynamiczna (krążeniowa).
  • Niedawno przebyty zawał serca bądź zatorowość płucna.
  • Bezpośredni okres pooperacyjny po chirurgicznym leczeniu schorzeń jelita grubego.
  • Duży, bądź dający objawy subiektywne tętniak aorty brzusznej.
  • Ciąża.

Przygotowanie pacjenta do kolonoskopii

Postępowanie przedzabiegowe jest istotne z punktu widzenia skuteczności i bezpieczeństwa zabiegu. Ma ono na celu dokładne oczyszczenie jelita grubego z mas kałowych, zminimalizowanie ryzyka powikłań, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, oraz poprawę komfortu pacjenta w czasie badania. Przygotowanie do kolonoskopii jest czasochłonne,  wymaga  udzielenia pacjentowi dokładnych wskazówek, dotyczących diety podczas wizyty poprzedzającej badanie, zaordynowanie leków przeczyszczających oraz niejednokrotnie modyfikację dotychczasowej farmakoterapii.

Modyfikacja farmakoterapii przeciwpłytkowej i  przeciwkrzepliwej  pacjenta

Jeżeli pacjent przyjmuje leki przeciwpłytkowe (np. Aspiryna, najczęściej z powodu choroby wieńcowej lub innych schorzeń sercowo-naczyniowych i hematologicznych), wymagane będzie ich  czasowe odstawienie na około 7 dni przed planowanym badaniem ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia.

W przypadku przyjmowania doustnych antykoagulantów (antagonistów witaminy K, tzn. Acenocumarolu i Warfaryny) z powodu migotania przedsionków lub żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, niezbędna jest modyfikacja terapii. Zamiast leków doustnych lekarz zaleci przyjmowanie podskórnych iniekcji z heparyny drobnocząsteczkowej, która chroni przed niekorzystnymi następstwami wspomnianych chorób (powstawanie skrzeplin i zatorów), jednocześnie nie wpływa na ryzyko krwawienia podczas kolonoskopii. Przed zabiegiem należy oznaczyć INR z próbki krwi pacjenta (parametr krzepnięcia krwi określający efekt terapeutyczny stosowania antykoagulantów), gdy jego wartość jest mniejsza niż 2,0 , kolonoskopia może być bezpiecznie wykonana.

Jeżeli pacjent stosuje nowe doustne koagulanty (Rywaroksaban, Apiksaban, Dabigatran), ich odstawienie będzie konieczne na 1-2 dni przed zabiegiem, a decyzja co do włączenia heparyny drobnocząsteczkowej podjęta indywidualnie, rozpatrując ryzyko powstawania zatorów i skrzeplin u danego pacjenta. Nie jest natomiast konieczne oznaczanie wskaźnika INR.

Profilaktyka antybiotykowa: kiedy jest konieczna

Naturalne wydaje się być pytanie: czy w czasie kolonoskopii podczas uszkodzenia ściany jelita grubego obecne w nim bakterie mogą przedostać się do krwiobiegu i wywołać zakażenie? U większości pacjentów obawy nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości, jednak istnieje grupa osób, u której należy zastosować profilaktykę antybiotykową przed planowaną kolonoskopią. Szacunkowo do rozsiewu bakterii dochodzi w 2-5% przypadków (dane American Heart Association), dlatego u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem  infekcyjnego zapalenia wsierdzia(wewnętrzna warstwa mięśnia sercowego,  bezpośrednio kontaktująca się z przepływającą krwią, do której zalicza się także zastawki serca) zaleca się stosowanie amoksycyliny, gentamycyny lub wankomycyny (antybiotyki) profilaktycznie przed kolonoskopią. Do takiej grupy należą chorzy po operacjach aparatu zastawkowego serca, z wrodzonymi  siniczymi wadami serca, po operacjach nieprawidłowych połączeń w obrębie wielkich naczyń serca (aorta, pień płucny), chorzy z wywiadem infekcyjnego zapalenia wsierdzia.

Pacjenci, przyjmujący preparaty żelaza z powodu niedokrwistości lub innych wskazań, powinni odstawić lek na tydzień przed badaniem ze względu na ciemne zabarwienie stolca podczas doustnej suplementacji tego pierwiastka, z czym wiąże się zła jakość obrazu uzyskanego w kolonoskopii.

Zalecenia dietetyczne

Na około tydzień przed badaniem pacjent powinien unikać pokarmów, których cząstki mogą długo zalegać w przewodzie pokarmowym - Są to głównie owoce, zawierające pestki. 1-2 doby przed badaniem zaleca się dietę półpłynną, tzn. zupy, zmiksowane potrawy o stałej konsystencji. W dniu badania pacjent powinien być na czczo. Przed badaniem można pić herbatę, wodę niegazowaną, nie należy natomiast pić soków oraz innych silnie zabarwionych płynów.

Oczyszczenie jelita grubego za pomocą środków przeczyszczających

Jest to jeden z najbardziej uciążliwych elementów przygotowania, stanowiący prawdopodobnie większy dyskomfort niż samO badanie, ponieważ pacjent musi przyjmować duże ilości płynów i mieć stały dostęp do toalety, gdyż przyjmowane środki mają na celu dokładne opróżnienie jelita grubego.

W wieczór poprzedzający badanie należy wypić około 3-4 litry płynu, zawierającego środki przeczyszczające z grupy makrogoli (Fortrans, Olopeg) i  leki znoszące wzdęcia (Simeticon, Espumisan). Jeżeli badanie jest wykonywane w godzinach popołudniowych, połowę płynu można wypić wieczorem w dniu poprzedzającym badanie, a drugą połowę rano w dniu badania. Alternatywę dla takiego postępowania stanowi przyjęcie dwóch porcji po 45 ml (CitraFleet, Phospho Soda) w 12-godzinnych odstępach, należy jednak równocześnie wypić 3 do 4 litrów wody niegazowanej. Nawodnienie zapobiega wystąpieniu uszkodzenia nerek (nefropatia fosforanowa).

Wieloośrodkowe badania kliniczne wskazują na lepszą tolerancję, mniejszą częstość występowania działań niepożądanych oraz lepszą jakość badania przy zastosowaniu fosforanów w porównaniu z innymi lekami przeczyszczającymi, jednak doświadczenia indywidualne endoskopistów nie są w tej materii zgodne i preferują różne metody oczyszczania jelita grubego.

Należy pamiętać, że dobór postępowania przedzabiegowego jest indywidualny dla każdego pacjenta, uwzględnia całokształt obrazu klinicznego, współistniejące schorzenia, preferencje pacjenta i własne doświadczenia lekarza, prowadzącego przygotowanie do kolonoskopii.

Kto wykonuje badanie?

Kolonoskopia wykonywana jest przez doświadczonego lekarza-endoskopistę, najczęściej gastroenterologa, któremu w  przypadkach wymagających zastosowania silnej sedacji, analgezji (dożylne podanie leków uspokajających i przeciwbólowych) lub ogólnego znieczulenia  towarzyszy anestezjolog, zabezpieczający podstawowe funkcje życiowe pacjenta (dzieje się tak w przypadku pacjentów niewspółpracujących, gdy zabieg wywołuje silny dyskomfort lub towarzyszy mu lęk).  Zabieg zazwyczaj przeprowadzany jest w asyście  personelu pielęgniarskiego.

Jak wygląda aparatura wykorzystywana do kolonoskopii?

Endoskop jest narzędziem diagnostyczno-leczniczym w postaci giętkiego, elastycznego przewodu zawierającego kamerę, źródło światła i kanał roboczy, który służy do wprowadzania narzędzi zabiegowych (kleszcze biopsyjne, klipsy naczyniowe, pętle do usuwania polipów itp.).  W przypadku kolonoskopii endoskop dostosowany do badania jelita grubego nazywany jest kolonoskopem. Jego długość wynosi 150-200 cm, a grubość to około 10-12 mm. Obraz, uzyskany dzięki kamerze, umieszczonej na końcu urządzenia, jest widoczny na ekranie, wchodzącym w skład zestawu do kolonoskopii, dzięki czemu możliwa jest lokalizacja i makroskopowa ocena zmian patologicznych jelita grubego.

Jakie znieczulenie stosuje się do zabiegu?

Procedura kolonoskopii może wiązać się z występowaniem u pacjenta fizycznego dyskomfortu oraz niepokoju, a nawet silnego lęku. W celu poprawy komfortu pacjent otrzymuje dożylnie leki przeciwbólowe (np. opioidy) i uspokajające (sedacja dożylna), w tym celu najczęściej stosowane są farmaceutyki z grupy benzodiazepin. W przypadku silnego dyskomfortu lub lęku oraz u  pacjentów niewspółpracujących możliwa jest głębsza sedacja  lub znieczulenie ogólne - zabieg wykonywany jest wówczas w obstawie anestezjologicznej.

Przebieg badania kolonoskopowego

Badanie wykonywane jest w pracowni endoskopowej, z poszanowaniem intymności i godności pacjenta. Osoba badana ułożona jest na stole zabiegowym zazwyczaj na lewym boku, z nogami zgiętymi w stawach kolanowych i łokciowych, czasem leży płasko. Przy wykorzystaniu kardiomonitora monitorowane są podstawowe parametry życiowe pacjenta (tętno, saturacja krwi).

Przed badaniem endoskopowym wykonuje się badanie per rectum, polegające na delikatnym wprowadzeniu przez lekarza palca wskazującego do odbytnicy i zbadanie jej zawartości, napięcia zwieraczy odbytu, obecności zmian patologicznych i krwi w stolcu. Jest to badanie o dużym potencjale diagnostycznym, dlatego powinno być wykonywane rutynowo przed kolonoskopią.

Następnie operator pod kontrolą wzroku wprowadza  kolonoskop z nałożonym na jego końcówkę żelem, zawierającym lignokainę (środek znieczulający) przez odbyt pacjenta, stopniowo przesuwa go  delikatnie wzdłuż przebiegu jelita grubego oraz odpowiednio steruje jego końcówką, zawierającą kamerę, w celu dokładnego zobrazowania całej błony śluzowej. Sprawne przesuwanie endoskopu wymaga wprowadzenia gazu do światła jelita grubego (powietrze lub mieszanina z większą zawartością dwutlenku węgla - ta druga wywołuje mniej wzdęć), a jeżeli zalegają w nim resztki - zastosowania płukania w celu obejrzenia śluzówki. Kolejno oceniane są następujące odcinki przewodu pokarmowego:

  • odbytnica;
  • esica;
  • okrężnica;
  • kątnica;
  • zastawka krętniczo-kątnicza i końcowy odcinek jelita cienkiego.

Kolonoskopia może być poszerzana o dodatkowe procedury leczniczo-terapeutyczne (pobieranie wycinków, usuwanie polipów, tamowanie krwawień i inne) w przypadku zaistnienia wskazań medycznych do ich wykonania. Zazwyczaj podstawowe badanie  trwa około 30 minut, a  po kilkugodzinnej obserwacji (gdy stan pacjenta jest dobry) można opuścić ośrodek.

Możliwe powikłania kolonoskopii

Powikłania zabiegu są rzadkie, najczęściej występują:

  • Krwawienia w trakcie i po zabiegu (zazwyczaj łatwe do opanowania, występują z częstością  do 0,1%)
  • Przedziurawienie (perforacja) jelita (zazwyczaj w przypadku istnienia patologii takich jak stan zapalny, uchyłki,  w stanach po wycięciu polipa- polipektomii, przy złym przygotowaniu jelita lub zbyt silnej sedacji, ryzyko waha się od 0,2% w przypadku kolonoskopii diagnostycznej do 1,0% w przypadkach polipektomii).
  • Wzdęcia, wynikające z podaży powietrza do światła jelita- zastosowanie do kolonoskopii  dwutlenku węgla zamiast powietrza w celu wypełnienia okrężnicy gazem (insuflacja), zmniejsza nieprzyjemne odczucia po zabiegu. W rzadkich przypadkach mogą upośledzać przepływ krwi w naczyniach jelita grubego. Aby im zapobiec, stosuje się leki znoszące wzdęcia (np. Simeticon).
  • W przypadku wystąpienia po zabiegu silnego bólu brzucha, gorączki, dreszczy lub krwawienia w objętości ok. 100 ml  lub większej, pacjent powinien niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Należy pamiętać że niewielkie krwawienie z odbytu, śladowe ilości krwi w stolcu mogą występować po kolonoskopii przez kilka dni i nie powinny być powodem do niepokoju.
Kolonoskopie od 180 zł
wybierz miasto, w którym chcesz wykonać
Sprawdź ofertę »

Najczęstsze pytania, dotyczące kolonoskopii

Czy kolonoskopia jest bolesna?

Badaniu kolonoskopowemu może towarzyszyć pewien dyskomfort psychofizyczny, rzadziej ból. W celu zminimalizowania dolegliwości pacjent otrzymuje dożylnie środki o działaniu sedatywnym (uspokajającym) i analgetyki (leki przeciwbólowe), a  przy złej tolerancji badania możliwe jest znieczulenie ogólne (anestezja), w przypadku którego pacjent śpi przez cały okres trwania kolonoskopii, zatem nie odczuwa żadnego dyskomfortu. Pobieranie wycinków i usuwanie polipów w czasie kolonoskopii jest bezbolesne.

Czy w czasie kolonoskopii będę miał(a) zapewnioną prywatność?

Badanie odbywa się w zamkniętym pomieszczeniu (pracowni endoskopowej), w obecności wykwalifikowanego lekarza, wykonującego procedurę, jednoosobowej asysty pielęgniarskiej i ewentualnie anestezjologa. W celu poszanowania godności i prywatności pacjenta dodatkowy personel nie jest obecny przy badaniu. Przed zabiegiem pacjent otrzymuje specjalną bieliznę jednorazowego użytku z otworem, służącym wprowadzeniu kolonoskopu.

Kiedy mogę opuścić szpital / gabinet i jak mam postępować po badaniu?

W przypadku kolonoskopii, wykonywanej bez znieczulenia ogólnego,  pacjent zazwyczaj wychodzi do domu po krótkiej (1-2 godziny) obserwacji. Zaleca się dietę lekkostrawną, a w celu zniesienia wzdęć, wynikających z konieczności wprowadzania podczas kolonoskopii gazu do  jelita grubego, można przyjmować leki znoszące wzdęcia (np. Simeticon) i rozkurczowe (np. No-Spa).

Gdy kolonoskopia wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym, czas obserwacji pozabiegowej i moment włączenia diety lekkostrawnej uzależniony jest od decyzji anestezjologa, zazwyczaj jednak pacjent nie wymaga dłuższej hospitalizacji.

Czy po badaniu mogę prowadzić samochód?

Ze względu na przejściowo upośledzający sprawność motoryczną i umysłową wpływ leków, stosowanych podczas kolonoskopii, należy zadbać o powrót do domu przy pomocy osób trzecich, a w szczególności nie prowadzić pojazdów mechanicznych samodzielnie bezpośrednio po badaniu przez około 12 godzin.

Czy procedura jest refundowana przez NFZ?

Badanie kolonoskopowe jest refundowane przez NFZ i może być nieodpłatnie wykonane w jednostkach służby zdrowia (w tym prywatnych), posiadających podpisaną umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia. Wymagane jest wówczas posiadanie skierowania  np. od lekarza rodzinnego. Kolonoskopia jest również szeroko dostępna odpłatnie w prywatnych placówkach.

Czy podczas kolonoskopii mogę zarazić się chorobą zakaźną?

Badanie kolonoskopowe, ze względu na wielokrotne wykorzystywanie endoskopu, budzi obawy pacjentów co do możliwości transmisji choroby zakaźnej. Kolonoskop po każdym badaniu jest automatycznie czyszczony i sterylizowany przez specjalną, dedykowaną dla konkretnego modelu kolonoskopu aparaturę. Ryzyko transmisji choroby zakaźnej między pacjentami lub między personelem medycznym a pacjentem w czasie procedury jest bardzo niskie. Nie istnieją dane, które potwierdzają transmisję wirusa HIV w czasie kolonoskopii, istnieją natomiast pojedyncze doniesienia na temat prawdopodobnego zainfekowania wirusem WZW typu C w trakcie kolonoskopii, które wynikały najprawdopodobniej z niewłaściwej sterylizacji sprzętu.

Co w przypadku wykrycia nieprawidłowości podczas kolonoskopii?

Jeżeli w czasie kolonoskopii lekarz uwidoczni zmienioną patologicznie błonę śluzową, jej wycinki zostaną pobrane w celu badań histopatologicznych, tzn. mikroskopowych. Służą one potwierdzeniu bądź wykluczeniu obecności nowotworu, choroby zapalnej lub innych patologii jelita grubego.  Wynik takiego badania jest dostępny zazwyczaj około tydzień po kolonoskopii.

W przypadku stwierdzenia  niewielkich polipów są one usuwane ze względu na możliwość rozwoju po pewnym czasie na ich podłożu nowotworu złośliwego. Gdy polipy są duże, pobiera się z nich wycinki w celu oceny histopatologicznej.

Czy istnieją alternatywne dla kolonoskopii metody diagnostyczne?

Rozwój metod obrazowania jelita grubego jest dynamiczny, podobnie jak rozwój technologii i medycyny.  Metody endoskopowe są cały czas udoskonalane. Obecnie, u części pacjentów możemy ograniczyć endoskopię do końcowego odcinka jelita grubego (w którym najczęściej lokalizują się różne zmiany patologiczne). Mówimy wówczas o sigmoidoskopii. Badanie te jest wykonywane przy pomocy krótszego i cieńszego endoskopu niż ten używany w kolonoskopii, komfort procedury jest lepszy (nie wymaga ona analgezji i sedacji), a specjalne, uciążliwe przygotowanie pacjenta nie jest konieczne.

Zupełnie inne podejście do badania obrazowego przewodu pokarmowego przedstawia endoskopia kapsułkowa, gdzie specjalna sonda zawierająca wideorejestrator po połknięciu przez pacjenta obrazuje cały przewód pokarmowy, w tym miejsca pozostające poza zasięgiem klasycznej endoskopii (jelito cienkie). Ponadto badanie wiąże się z minimalnym dyskomfortem oraz nie wymaga uciążliwego postępowania przedzabiegowego.

Nieendoskopowe metody obrazowania jelita grubego, takie jak tomografia komputerowa i badanie radiologiczne z  doodbytniczym wlewem środka kontrastowego, nie są badaniami tak dokładnymi jak kolonoskopia, co więcej - nie umożliwiają wykonania biopsji, usuwania polipów oraz innych procedur diagnostyczno-terapeutycznych, dlatego nie mogą stanowić alternatywy dla endoskopii jelita grubego.

Należy pamiętać, że wybór optymalnej metody jest uzależniony od wskazań medycznych i preferencji pacjenta, dlatego decyzja co do wyboru metody alternatywnej do kolonoskopii jest zawsze podejmowana indywidualnie u każdego chorego.

Źródła: Which is the optimal bowel preparation for colonoscopy – a meta-analysis J.J. Tan, J.J. Tjandra; Colorectal Disease, 2006; Interna Szczeklika p. red. Piotra Gajewskiego, wyd. Medycyna Praktyczna, 2013; Colonoscopy indications and Contraindications Jerome Waye, Christopher Williams & Douglas Rex; Colonoscopy David E Stein, MD;Jennifer Lynn Bonheur, MD; From the Lumen to the Laparoscope; Irvin M Modlin; Mark Kidd, Archives of Surgery, 2004; Krajowy Rejestr Nowotworów, dane statystyczne na rok 2010.

 

Kolonoskopie
- kliniki w
Sprawdź ofertę »

Zdjęcia

Dołącz do nas:

Opublikowane na stronach internetowych Tourmedica.pl Sp. z o.o. materiały, informacje oraz ceny nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne z akceptacją regulaminu i polityki prywatności .

Copyright © 2012-2017 Tourmedica.pl Sp. z o.o.

Materiały zamieszczone w serwisie Tourmedica.pl nie są substytutem dla profesjonalnych porad medycznych, diagnozowania lub leczenia. Użytkownik serwisu pod żadnym pozorem nie może lekceważyć porady lekarza lub opóźnić poszukiwania porady medycznej z powodu informacji, jakie przeczytał w serwisie. Tourmedica.pl nie poleca ani nie popiera żadnych konkretnych badań, lekarzy, procedur, opinii lub innych informacji zawartych w serwisie, poleganie na informacjach zawartych na stronie Tourmedica.pl odbywa się wyłącznie na własne ryzyko Użytkownika.

Copyright © 2012-2017 Tourmedica.pl Sp. z o.o.