Operacje przepukliny kresy białej

Synonimy: operacja przepukliny linii białej, operacja rozstępu kresy białej nadbrzusza,

Spis treści

Przepuklina kresy białej - definicja, epidemiologia, etiologia, patogeneza

Przepuklina kresy białej, zwana również przepukliną nadbrzuszną (łac. hernia linea albae, hernia epigastrica) jest to uwypuklenie się zawartości jamy brzusznej, najczęściej tłuszczu przedotrzewnowego, przez otwór o średnicy około 0,5 – 1,5 cm, zlokalizowany między włóknami kresy białej. Przepuklina zazwyczaj umiejscowiona jest między wyrostkiem mieczykowatym mostka a pępkiem, często 5-6 cm od pępka. Zawartość worka przepuklinowego stanowi w znacznej większości tkanka tłuszczowa, zdarza się, iż czasami jest to sieć większa. Jednak prawie nigdy nie zawiera pętli jelitowych.

Według dostępnych danych statystycznych, przepuklina kresy białej występuje u 3-5% dorosłych w średnim wieku, od dwóch do trzech razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Małe przepukliny występują częściej u młodych, aktywnych fizycznie osób.

Etiologia przepukliny kresy białej nie jest do końca poznana. Omar Askar w swoich obserwacjach zwraca uwagę na zjawisko rozsuwania się włókien kresy białej o nieprawidłowej budowie anatomicznej jako potencjalnej przyczyny powstawania przepuklin nadbrzusznych. U wszystkich pacjentów, poddanych obserwacji, stwierdził tylko pojedyncze skrzyżowanie włókien kresy białej - przednie i tylne, gdy fizjologicznie powinny krzyżować się dwu- a nawet trzykrotnie. Ponadto, odnosząc się do częstości występowania przepukliny w danej grupie wiekowej (najczęściej między 3 a 5 dekadą życia i spada w wieku starszym), można wyciągnąć wnioski, iż powstawaniu przepukliny sprzyja nadmierna aktywność fizyczna. Niektórzy autorzy doszukując się przyczyn tworzenia się przepuklin nadbrzusznych zwracają uwagę na czynnik genetyczny i na możliwość występowania schorzenia od urodzenia. Według nich dowodem może być brak nawrotów po operacjach naprawczych.

Pomijając powyższe rozważania, obecnie przyjęte jest, iż przepuklina kresy białej powstaje w skutek spadku wytrzymałości powłok brzusznych, co sprzyja patologicznemu przemieszczaniu się narządów bądź też ich części poza ich fizjologiczne miejsce jakim jest jama brzuszna. Do tworzenia się tych przepuklin predysponowane są osoby z pojedynczą warstwą rozcięgnistą w linii pośrodkowej, czyli kresie białej.

Kresa biała (łac. linea alba) to pasmo włókien kolagenowych, tworzone przez rozcięgna mięśni prostych brzucha lewej i prawej połowy ciała, czyli upraszczając, stanowi połączenie mięśni obu stron brzucha. Przebiega od wyrostka mieczykowatego mostka do kości łonowej. Nazwa wywodzi się od wyglądu powyższej struktury anatomicznej – skóra w miejscu jej przebiegu ma jaśniejszy, białawy odcień. Anatomicznie włókna mięśnia prostego brzucha przechodzą po części w blaszkę tylną mięśnia przeciwległej strony brzucha i odwrotnie, tak, że dochodzi do krzyżowania tych włókien mięśniowych właśnie w kresie białej. Kresa może zawierać włókna skrzyżowane jednokrotnie, ale również trzykrotnie, co stanowi o odporności mechanicznej tej struktury i chroni przed możliwymi patologiami w jej obrębie.

Do czynników ryzyka powstania przepukliny zalicza się:

  • Występowanie przewlekłego kaszlu
  • Palenie papierosów
  • Wysiłek fizyczny związany z dźwiganiem ciężkich przedmiotów
  • Wysiłek w trakcie defekacji, parcia na mocz
  • Ciąża
  • Otyłość
  • Steroidoterapia

Przepukliny, występujące w kresie białej, lokalizują się w nadbrzuszu (stąd też inna nazwa - przepuklina nadbrzuszna), okolicy pępka oraz w podbrzuszu. Najczęściej przepukliny te są niewielkich rozmiarów, lecz zdarza się, iż osiągając znaczny rozmiar, deformują ścianę brzucha i wraz z ich rozległością wzrasta ryzyko uwięźnięcia zawartości przepukliny (tłuszczu lub sieci), co grozi wystąpieniem niebezpiecznych dla życia powikłań. Kiedy kresa biała jest znacznie osłabiona, wówczas może dojść do jednoczesnego wystąpienie przepuklin mnogich. Występują one jedna obok drugiej, przebiegając nie tylko w jednej linii. Taki stan wśród chirurgów określany jest mianem obrazu „sera szwajcarskiego”. Mnogie przepukliny kresy białej występują u 20% chorych, a u 80% przepuklina wykracza poza linię pośrodkową ciała.

Mimo swych niewielkich rozmiarów, przepuklina kresy białej może dawać wysoce nieproporcjonalny do wielkości ból. Czasami jednak nie daje dolegliwości bólowych i objawia się jako ledwie widoczny, niebolesny guzek w nadbrzuszu. Innym charakterystycznym symptomem schorzenia jest poczucie pociągania w trakcie pochylania tułowia do przodu. Zdarza się, że przepuklina daje niecharakterystyczne objawy silnego bólu z towarzyszącymi wymiotami, co często opóźnia trafną diagnozę i kieruje diagnostykę na potencjalne inne przyczyny tych dolegliwości. Utrudniona diagnoza może wystąpić również u chorych ze znaczną nadwagą.

Innym niezależnym zjawiskiem, który predysponuje do wystąpienia przepukliny kresy białej, jest stan określany rozejściem mięśni prostych brzucha (łac. diastasis recti). Dochodzi do tego w wyniku rozciągnięcia kresy białej, która fizjologicznie jest bardzo wąska. W przypadku kiedy mówimy o rozstępie mięśni prostych, kresa biała powiększa swoje rozmiary nawet do 2,5-3 razy. Jest to schorzenie, najczęściej występujące u kobiet w ciąży. Czasami ciężarna nie wie nawet o jego istnieniu, gdyż po rozwiązaniu po około paru tygodniach w większości przypadków dochodzi do powrotu do stanu fizjologicznego. Jednak kiedy skumulują się czynniki sprzyjające może dojść do utrwalenia rozstępu mięśni prostych brzucha. Predysponuje do tego starszy wiek ciężarnej (powyżej 35 roku życia), ciąża mnoga, hipertrofia płodu (wysoka masa urodzeniowa dziecka) oraz liczne przebyte już ciąże.

Rozejście mięśni prostych brzucha nie jest samo w sobie niebezpieczne, jednak rozciągnięta kresa biała sprzyja powstaniu przepukliny, która z kolei zagraża uwięźnięciem zawartości worka przepuklinowego.

Jaki lekarz wykonuje zabieg operacyjnego zaopatrzenia przepukliny kresy białej?

Zabieg operacyjnego leczenia przepukliny kresy białej przeprowadzany jest przez specjalistę chirurgii ogólnej w wykwalifikowanych placówkach, specjalizujących się w tego typu zabiegach. Nad bezpieczeństwem pacjenta, zapewniając bezbolesny przebieg operacji, czuwa lekarz anestezjolog. Odpowiednia współpraca na linii chirurg – anestezjolog zapewnia powodzenie całej procedury.

Zabieg chirurgicznego zaopatrzenia przepukliny kresy białej przeprowadzany jest w państwowych placówkach w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia. Pacjent zazwyczaj kierowany jest przez lekarza rodzinnego do poradni chirurgicznej. Tam, po wstępnym rozpoznaniu, a następnie po postawieniu ostatecznej diagnozy, chory kwalifikowany jest do leczenia operacyjnego. Niestety każdy z tych etapów może wiązać się z dość długim oczekiwaniem w kolejce. Chory, któremu zależy na jak najszybszym uporaniu się z problemem, może wybrać jedną z wielu ofert klinik prywatnych, specjalizujących się w zabiegach zaopatrujących przepukliny brzuszne. Ceny takiego zabiegu zaczynają się od około 3 000 zł. Warto zauważyć, iż część z prywatnych placówek ma podpisaną umowę z NFZ na tzw. chirurgię jednego dnia, kiedy zabiegi przeprowadzane w znieczuleniu miejscowym i regionalnym, po których pacjenci jeszcze tego samego dnia wracają do domu, są refundowane przez fundusz. Jednak nie u każdego pacjenta może zostać zastosowana taka forma znieczulenia.

wybierz miasto, w którym chcesz wykonać
Sprawdź ofertę »

Kwalifikacja do zabiegu operacji przepukliny kresy białej

Ostateczne rozpoznanie i kwalifikacja do ewentualnego zabiegu stawiane jest przez lekarza specjalistę chirurgii ogólnej. Przebiega to na podstawie dokładnie przeprowadzonego badania podmiotowego i przedmiotowego pacjenta. Dokładnie przeprowadzony wywiad już może naprowadzić lekarza na trafne rozpoznanie. Badanie fizykalne ostatecznie potwierdza postawioną diagnozę.

Badanie przedmiotowe przeprowadzane jest w dwóch pozycjach – leżącej i stojącej. W trakcie badania często uwagę zwraca mały niebolesny guzek uwypuklający się w linii pośrodkowej ciała między pępkiem a wyrostkiem mieczykowatym mostka. Według badań taki obraz przepukliny podczas badania spotykany jest u 45% pacjentów. Często lekarz prosi pacjenta by ten pochylił się ku przodowi, wtedy może wystąpić charakterystyczny objaw bolesnego pociągania odczuwanego w okolicy nadbrzusza. Ponadto chirurg bardzo dokładnie palpacyjnie bada okolicę linii pośrodkowej ciała od wyrostka mieczykowatego mostka aż do pępka w poszukiwaniu małych guzów wyczuwalnych pod palcami. Utrudnione zadanie z ich odnalezieniem może wystąpić u osób otyłych.

Badaniami, pomagającymi rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości diagnostyczne, jest badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej oraz tomografia komputerowa jamy brzusznej, szczególnie wtedy kiedy istnieje podejrzenie występowania więcej niż jednej przepukliny.

Dokładnie przeprowadzone badanie podmiotowe i przedmiotowe pacjenta może stanowić podstawę do zakwalifikowania chorego do odpowiedniego leczenia. Podkreślić należy, iż jedynym istniejącym sposobem leczenia przepukliny kresy białej jest jej operacyjne zaopatrzenie. Istnieje wiele możliwych metod chirurgicznych, a odpowiedni ich dobór jest sprawą indywidualną i odbywa się na podstawie przeprowadzonego badania chorego, jego ogólnego stanu zdrowia i innych czynników skłaniających do wyboru konkretnej metody.

Przygotowanie do zabiegu chirurgicznego zaopatrzenia przepukliny kresy białej

Pacjent, zakwalifikowany do operacyjnego zaopatrzenia przepukliny kresy białej, musi być odpowiednio przygotowany do zabiegu. Powyższe postępowanie nie odbiega znacząco od standardowego, stosowanego w przypadku zabiegów przeprowadzanych na jamie brzusznej. Do typowego wdrażanego postępowania należy odpowiednie przygotowanie poprzez ustalenie ścisłej diety oraz wyleczenie wszystkich zmian zapalnych skóry, znajdujących się w obrębie planowanego pola operacyjnego. Konieczne jest również należyte przygotowanie jelit, najczęściej poprzez wlewkę doodbytniczą, oraz dokładna kąpiel ze szczególnym uwzględnieniem przyszłej operowanej okolicy.

W przypadku planowych zabiegów u pacjentów z nadwagą i otyłością zalecane bywa zastosowanie diety i ćwiczeń fizycznych, pozwalających na redukcję masy ciała. Ponadto u tej grupy chorych znacznie częściej występują takie schorzenia jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i przewlekła niewydolność żylna, a także szereg innych chorób ogólnoustrojowych, na które należy zwrócić uwagę, albowiem ci pacjenci potrzebują indywidualnego przygotowania do zabiegu. Większość pacjentów przed zabiegiem operacyjnego leczenia przepukliny wymaga profilaktyki antybiotykowej i przeciwzakrzepowej. Chory w trakcie pobytu w placówce otrzymuje odpowiedni antybiotyk oraz dawkę profilaktyczną heparyny drobnocząsteczkowej.

Na dzień przed zaplanowaną procedurą chory odbywa rozmowę ze swoim lekarzem prowadzącym. Chirurg szczegółowo opowiada o planowanym przebiegu operacji, ryzyku powikłań oraz późniejszej rekonwalescencji. Pacjent zobowiązany jest do podpisania zgody na zabieg. Tego samego dnia z chorym rozmawia lekarz anestezjolog, który zbiera dokładny wywiad zazwyczaj poprzez wypełnienie ankiety anestezjologicznej. Chory zobligowany jest do poinformowania lekarza o przyjmowanych lekach, które przyjmuje przewlekle oraz uczuleniach na leki, jeśli takie występują. Na tej podstawie następuje anestezjologiczna kwalifikacja do zabiegu operacyjnego.

Chory przed planowanym zabiegiem operacyjnego leczenia przepukliny kresy białej powinien mieć wykonany pełen zestaw niezbędnych badań.

Badania przed operacyjnym leczeniem przepukliny kresy białej:

  • morfologia krwi,
  • poziom elektrolitów (sód, potas),
  • stężenie mocznika i kreatyniny,
  • podstawowe parametry układu krzepnięcia (czas protrombinowy, INR, APTT, fibrynogen),
  • badanie ogólne moczu,
  • oznaczenie grupy krwi,
  • oznaczenie poziomu HBS i HCV,
  • badanie elektrokardiograficzne (EKG),
  • RTG klatki piersiowej.

Całkowita liczba koniecznych do przeprowadzenia badań zależy od stanu ogólnego pacjenta i od ewentualnego występowanie chorób współtowarzyszących. Kiedy pacjent leczy się przewlekle z powodu jakiegoś schorzenia i jest pod opieką poradni specjalistycznej, wówczas konieczna jest pisemna konsultacja od konkretnego specjalisty mówiąca o braku przeciwwskazań do planowanego zabiegu. Chory minimum na 6 godzin przed zabiegiem musi pozostać na czczo. Depilacja pola operacyjnego odbywa się tuż przed zabiegiem.

Przebieg operacyjnego leczenia przepukliny kresy białej

Metoda plastyki przepukliny kresy białej uzależniona jest od jej wielkości. W przypadku małych przepuklin można zaopatrzyć przepuklinę za pomocą prostego zszycia, a przepuklinom o większych rozmiarach dedykowane są techniki beznapięciowe, wykorzystujące siatki z tworzywa sztucznego. Należy również nadmienić, iż istnieje możliwość operacji metodą laparoskopową.

Zabieg operacyjnego zaopatrzenia przepukliny kresy białej zazwyczaj przebiega w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym. Wszystko jest uzależnione od wielkości danej przepukliny. W przypadku przepuklin rozległych wielkości z dodatkowo towarzyszącym rozstępem mięśni prostych brzucha zabieg może trwać nawet kilka godzin. Gdy przepuklina jest niewielkich rozmiarów, wówczas zabieg może zakończyć się nawet po około 15-20 minutach.

Proste warstwowe zszycie powłok i technika Mayo

Przepukliny małe i średnie mogą zostać zaopatrzone za pomocą zszycia prostego warstwowego. W pierwszym etapie pacjent układany jest w odpowiedni sposób na stole operacyjnym. Następnie chirurg oznacza linię cięcia (może posłużyć się w tym celu markerem) i nacina skórę oraz tkankę podskórną, preparując je tak, by odsłonić worek przepuklinowy, który ostatecznie zostaje wycięty. U szczupłych chorych, u których nie stwierdzono cech niedrożności ani żadnych objawów choroby rozrostowej, możliwe jest jedynie wgłobienie worka, albowiem w tym przypadku możliwość przeoczenia współistnienia mnogich przepuklin jest minimalne. Zaletą wtedy jest wykonanie małego cięcia, które pozwala na wgłobienie worka.

Chirurg po wyłonieniu powięzi szwem ciągłym niewchłanialnym zamyka wrota przepukliny kresy białej. Długość szwu dobrana jest przez operatora w taki sposób, by jej stosunek do długości rany wynosił mniej więcej 4:1. Zabieg kończy zszycie tkanki podskórnej oraz powłok skórnych.

Inną techniką, choć ze względu na dużą ilość nawrotów rzadko stosowaną, jest plastyka przepukliny sposobem Mayo. Polega ona na usunięciu worka przepuklinowego, zbliżeniu do siebie brzegów otrzewnej i tym sposobem zamknięciu jamy brzusznej. Następnie chirurg oddziela powięź od tkanek i zdwaja ją, powodując zamknięcie wrót przepukliny. Zabieg kończy zszycie kolejnych powłok z pozostawieniem drenażu ssącego metodą Redona. Technikę tą cechuje 50% odsetek nawrotów. Równocześnie po zastosowaniu siatek z tworzywa sztucznego ich ilość zmalała aż do 10%. Z tego względu technika ta jest bardzo rzadko wykorzystywana we współczesnej chirurgii przepuklin brzusznych, w tym również przepukliny kresy białej.

Plastyka przepuklin metodą Brennera i Chevrela

Metodą, która pozwala na zamknięcie dużych przepuklin, których ubytki przekraczają średnicę 10 cm, jest plastyka przepukliny techniką „podwójnych drzwi”, opisana przez Brennera. Do momentu wycinania worka przepuklinowego etapy zabiegu poprzedzające tą czynność są takie jak opisane powyżej. Następnie operator, w trakcie preparowanie wrót przepukliny ,zachowuje połączenie pomiędzy przednią i tylną blaszką pochewki mięśni prostych brzucha. Dalej odwrócone przednie blaszki zszywa szwem ciągłym niewchłanialnym w linii pośrodkowej ciała i wykonuje to w taki sposób, że pod skórą pozostawiona zostaje odsłonięta część mięśni prostych brzucha.

W tej technice dla dodatkowego wzmocnienia może zostać użyta siatka z tworzywa sztucznego, ułożona w pozycji onlay, czyli na powięzi, co wykorzystywane jest w technice Chevrela.

Operacja przepukliny sposobem Riversa-Stoppy

Przepukliny dużych rozmiarów, szczególnie u chorych otyłych, a także kiedy występuje dodatkowo rozstęp mięśni prostych brzucha mogą być zaopatrywane sposobem Riversa-Stoppy. Technika ta używana jest także w przypadku dużych przepuklin w bliźnie pooperacyjnej, zlokalizowanych w linii pośrodkowej ciała.

Po nacięciu skóry oraz tkanki podskórnej, operator zajmuje się preparowaniem worka przepuklinowego. Chirurg skalpelem otwiera pochewkę mięśni prostych brzucha i - wprowadzając palec pod mięsień prosty brzucha - oddziela dwie przestrzenie od siebie: przedpowięziowo – zamięśniową od przedotrzewnowej. Następnie przy pomocy haków odciąga się mięsień prosty brzucha w okolicy wyrostka mieczykowatego mostka do góry w stronę głowy chorego. W ten sposób zostaję odsłonięty trójkąt tłuszczowy.

W kolejnym etapie operator w podobny sposób stara się wydzielić przestrzeń oddzielając kresę białą w okolicy pępka maksymalnie do 5 cm poniżej pępka. Blaszki otrzewnej chirurg zszywa z tylnymi blaszkami pochewek i tak dochodzi do zamknięcia jamy otrzewnej. Wówczas należy ułożyć odpowiednio przygotowaną siatkę z tworzywa sztucznego. Ma ona kształt wypreparowanej wcześniej przestrzeni. U góry mocowana jest do wyrostka mieczykowatego mostka, a na dole do włókien kresy białej. By zapobiec ewentualnemu pofałdowaniu się siatki, jej boczne końce mocuje się do tylnej części mięśni prostych brzucha. Rozmiar wszczepianej protezy siatkowej jest uzależniony od wielkości przepukliny i od powstałego w niej wyniku ubytku. Nad wszczepioną siatką pozostawia się drenaż ssący a wewnętrzne brzegi kresy białej zszywa się szwem ciągłym. Zabieg kończy zaopatrzenie tkanki podskórnej i powłok skórnych.

Zalecenia pozabiegowe po operacyjnym zaopatrzeniu przepuklin kresy białej

Chory bezpośrednio po operacji przewożony jest na salę pooperacyjną, gdzie dochodzi do siebie po znieczuleniu. Zależnie od wielkości i rozległości zabiegu może to przebiegać bardzo szybko w przypadku niewielkich zmian lub też o wiele dłużej przy przepuklinach znacznych rozmiarów. Po wybudzeniu, kiedy chory nie odczuwa dolegliwości, związanych ze znieczuleniem, może wrócić na salę chorych. U pacjenta kontynuowana jest wdrożona wcześniej antybiotykoterapia oraz profilaktyka przeciwzakrzepowa w postaci podskórnych iniekcji heparyny drobnocząsteczkowej. Otrzymuje on receptę wraz z odpowiednimi instrukcjami odnoszącymi się do dawkowania. Ponadto w profilaktyce powstania wrzodu stresowego chory otrzymuje inhibitor pompy protonowej we wskazanej dawce. Jeżeli w trakcie zabiegu w polu operacyjnym zostały umieszczone dreny, wówczas usuwane są w momencie kiedy ilość treści surowiczo-krwistej wynosi poniżej 5 ml na dobę.

Zazwyczaj już kilka godzin po zabiegu można pić niegazowane płyny, o czym poinformuje pielęgniarka, opiekująca się pacjentem po zabiegu. Następnego dnia chorego ogląda lekarz przeprowadzający zabieg, zdejmuje opatrunek i ocenia wygląd rany pooperacyjnej. Na podstawie tych informacji podejmuje decyzje o wypisie do domu z odpowiednimi zaleceniami.

W początkowym okresie rekonwalescencji ważne jest należyte obchodzenie się z raną pooperacyjną. Zalecana jest codzienna zmiana opatrunku, chronienie przed zabrudzeniem rany oraz dezynfekcja środkiem odkażającym. Ważna jest również ochrona przed zamoczeniem, dlatego w pierwszych dniach po zabiegu wskazana jest kąpiel pod prysznicem. Ponadto można dodatkowo zabezpieczyć ranę opatrunkiem syntetycznym, który doskonale chroni ranę przed zamoczeniem. W przypadku zauważenia przez chorego zaczerwienienia okolicy rany, wzmożonej bolesności z współwystępującą gorączką należy zgłosić się do lekarza. Z obecnością bólu pooperacyjnego można sobie skutecznie poradzić dzięki dostępnym bez recepty środkom analgetycznym. Obrzęk i miejscowa bolesność powinna ustąpić po około kilkunastu dniach.

Po mniej więcej tygodniu chory powinien zgłosić się na wizytę kontrolną, na której ma miejsce zdjęcie szwów, ocena procesu gojenia rany i ostatecznej oceny potrzebnego zwolnienia z pracy. Rekonwalescencja i pełny powrót do zdrowia jest sprawą indywidualną, ale zazwyczaj chory do pracy i codziennych czynności może wrócić po kilku lub kilkunastu dniach. Wszystko uzależnione jest od wielkości i rozległości zabiegu oraz od uwarunkowań osobniczych samego pacjenta. Należy jednak pamiętać by przez okres pierwszych trzech miesięcy nie dźwigać ciężkich przedmiotów. Ma to na celu zminimalizowanie ryzyka nawrotu przepukliny.

 

wybierz miasto, w którym chcesz wykonać
Sprawdź ofertę »

Najpopularniejsze pytania i odpowiedzi na temat operacyjnego leczenia przepukliny kresy białej

Czy przepuklina kresy białej może się samoistnie cofnąć?

Obecnie jedynym dostępnym i skutecznym sposobem leczenia przepuklin brzusznych, w tym również przepukliny kresy białej, jest ich chirurgiczne zaopatrzenie. Tak więc rozpoznanie przepukliny kresy białej stanowi wskazanie do zabiegu operacyjnego, który pozwoli uporać się z problemem. Oczywiście w procesie kwalifikacyjnym do zabiegu pod uwagę należy brać obecny stan ogólny pacjenta, współwystępowanie chorób przewlekłych i na podstawie analizy wszystkich faktów porównanie ryzyka operacji do korzyści z niej płynących. U chorych, u których takowe ryzyko przewyższa korzyści często stosowane jest leczenie, a ściślej określając postępowanie zachowawcze w postaci noszenia pasa przepuklinowego. Ma on za zadanie chronić chorego przed uwięźnięciem przepukliny. Pas jest stosowany zazwyczaj u starszych chorych z obecnymi bezwzględnymi przeciwwskazaniami do operacji. U ludzi młodych, bez innych dodatkowych schorzeń, postępowaniem z wyboru powinien być zabieg operacyjny. Wyjątkiem jest stan, kiedy przepuklinę rozpoznano w okresie ciąży, wówczas zalecane jest postępowanie wyczekujące i odłożenie zabiegu na okres po rozwiązaniu.

Ponadto należy pamiętać, iż każda przepuklina, w tym przepuklina kresy białej, powiększa swój rozmiar z biegiem czasu, co skutkuje później koniecznością wykonania bardziej skomplikowanego zabiegu i niesie ze sobą większe ryzyko wystąpienia powikłań. Nie należy zapominać również o tym, że jednym z możliwych powikłań nieleczonej przepukliny jest jej uwięźnięcie, a stan ten jest bezpośrednim zagrożeniem życia chorego i stanowi pilne wskazanie do interwencji chirurgicznej.

Kiedy można wrócić do sportu po operacji przepukliny kresy białej?

Rekonwalescencja i powrót do pełnej sprawności jest sprawą indywidualną i zależy od wielu czynników, w tym między innymi wielkości operowanej przepukliny, co wiąże się bezpośrednio z rozległością zabiegu, wiekiem czy stanem ogólnym chorego oraz naturalnymi predyspozycjami pacjenta. Zazwyczaj powrót do codziennych czynności następuje po kilku bądź kilkunastu dniach.

Zdarza się jednak, szczególnie w przypadku rozległych operacji, iż proces zdrowienia może się znacznie wydłużyć. Wiadomo, że regeneracja tkanek po zabiegu operacyjnym zajmuje około 3 miesięcy i tyle najczęściej należy się wstrzymać z czynnym uprawianiem sportu na pełnych obciążeniach, szczególnie jeżeli sport jest związany z wysiłkiem opierającym się na pracy tłoczni brzusznej (dźwiganie ciężarów). Do części sportów powrót możliwy jest już nawet po 1-2 miesiącach od zabiegu. Należy jednak każdy przypadek rozpatrywać indywidualnie i skonsultować to z własnym lekarzem prowadzącym, który wykonał zabieg.

Czy po operacji ze wszczepieniem siatki z tworzywa sztucznego można odczuwać dyskomfort, związany z obecnością ciała obcego w ciele?

Pacjent po plastyce przepukliny z użyciem siatki z tworzywa sztucznego może przez jakiś czas odczuwać dyskomfort i zwiększone dolegliwości bólowe, co  zwalczane jest zazwyczaj środkami analgetycznymi. Siatki z polipropylenu cechują się wrastaniem w okoliczne tkanki, a proces ten może trwać nawet do 7-9 miesięcy. W tym czasie chory może odczuwać dyskomfort i uczucie pociągania. Wyjściem z tej sytuacji okazało się wprowadzenie do siatki włókien wchłanialnych, na przykład z poliglaktyny, które to powodują, iż siatka staje się półwchłanialna i niesie ze sobą spadek nieprzyjemnych odczuć w okresie pooperacyjnym, a dzięki temu poprawia jakość życia chorego.

Czy odpowiednio dobranymi ćwiczeniami można doprowadzić do cofnięcia się przepukliny?

W przypadku rozpoznania przepukliny kresy białej zalecane jest wstrzymanie się od uprawiania sportu, a w szczególności ćwiczeń wymagających pracy tłoczni brzusznej (na siłowni itp.). Wówczas najlepszym postępowaniem jest poddanie się chirurgicznemu zaopatrzeniu danej przepukliny. Zdarza się jednak, iż przepuklina kresy białej mylona jest z rozstępem mięśni prostych brzucha, w przypadku którego ćwiczenia mięśni brzucha są wskazane i mogą pomóc w zwalczeniu problemu.

Czy przepuklina kresy białej może być wrodzona?

Przepuklina kresy białej stanowi około 1,5-4% wszystkich przepuklin brzusznych rozpoznawanych u dzieci. W odróżnieniu od dorosłych, ich częstość występowania jest równa dla obu płci. Tylko 30% z nich diagnozowana jest w momencie urodzenia. Wiąże się to z trudnością jej diagnozy u noworodka i często bywa niezauważana w pierwszych latach życia. Większość przepuklin kresy białej w wieku dziecięcym bywa diagnozowana w wieku 5-6 lat w okresie przedszkolnym, kiedy to dziecko ma zwiększoną aktywność fizyczną. Wówczas pojawiają się pierwsze objawy przepukliny pod postacią uwypuklającego się ponad powłoki skórne guza czy miejscowego pobolewania, przybierającego na sile w trakcie aktywności fizycznej. Rozpoznanie przepukliny u dziecka podobnie jak u dorosłych jest wskazaniem do zabiegu operacyjnego. Techniki operacyjne wykorzystywane w zaopatrywaniu przepuklin u dzieci opierają się na technikach stosowanych u dorosłych.

Jakie jest postępowanie w przypadku rozpoznania przepukliny kresy białej w okresie ciąży?

Kiedy przepuklina kresy białej zostanie rozpoznana w ciąży, wówczas postępowaniem z wyboru jest stosowanie terapii zachowawczej, polegającej na oszczędzającym trybie życia i niwelowaniu ryzyka wystąpienia powikłań. Zabieg operacyjnego zaopatrzenia przepukliny w okresie ciąży jest przeciwwskazany i groźny dla nienarodzonego dziecka. Należy go odroczyć do momentu rozwiązania i wtedy dobrać odpowiedni termin plastyki. W ciąży kobieta z powodu przepukliny operowana jest jedynie ze wskazań życiowych, kiedy dojdzie do uwięźnięcia jej zawartości.

Jak wygląda blizna i jak przebiega jej gojenie po operacji przepukliny kresy białej?

Ostateczny wygląd blizny po plastyce przepukliny kresy białej jest ściśle uzależniony od wielkości operowanej przepukliny oraz od zastosowanej techniki. Najmniejsze blizny są w przypadku operacji, wykonanych metodą laparoskopową. Całkowity proces zabliźnienia i formowania samej blizny jest długotrwały i może trwać nawet około roku. W celu poprawy wyglądu i lepszego gojenia w tym okresie można stosować różnego rodzaju maści kolagenowe czy kremy z maści perłowej. Kiedy jednak pacjent nie jest zadowolony z ostatecznego wyglądu, może wybrać jedną z wielu ofert klinik medycyny estetycznej, zajmującej się korektą blizn i ogólnego wyglądu skóry po zabiegu operacyjnym.

Czy rozstęp mięśni prostych brzucha jest wskazaniem do operacji?

Rozstępem mięśni brzucha nazywamy stan, w którym dochodzi do rozejścia się mięśni prostych brzucha. Dochodzi do tego w skutek rozciągnięcia kresy białej nawet do 4,5-6 cm, która naturalnie jest bardzo wąska (około 1,5-2 cm). Fizjologicznie ten proces zachodzi w ciąży, kiedy to rosnąca macica rozciąga mięśnie ściany brzucha. Zazwyczaj pojawia się II lub III trymestrze ciąży. Część kobiet nawet się nie zorientuje o istnieniu takiego zjawiska, albowiem u większości z nich zmiany cofają się samoistnie (do zbliżenia mięśni prostych brzucha dochodzi najczęściej w ciągu roku od porodu). Jednak u części kobiet problem pozostaje i stanowi głównie defekt natury kosmetycznej.

W przypadku małych zmian warto skonsultować się z doświadczonym rehabilitantem, który odpowiednio dobranymi ćwiczeniami może pomóc pacjentce. Ćwiczenia mają na celu odzyskanie siły mięśniowej i zachowanie odpowiedniego ich napięcia. Trening w przypadku rozejścia mięśni prostych brzucha opiera się na pewnych zaleceniach, a mianowicie z ćwiczeń powinny być wyeliminowane wszelakie formy tak zwanych brzuszków oraz skłonów i skrętów bocznych. Nadrzędnym celem jest wzmocnienie mięśnia poprzecznego brzucha oraz mięśni dna miednicy. W przypadku większych zmian ćwiczenia mogą nie pomóc i kiedy deformacja staje się sporym problemem natury estetycznej, wówczas rozwiązaniem może być zabieg operacyjny.

Czy przepuklina kresy białej może nawrócić po operacji?

Całkowite ryzyko nawrotu operowanej przepukliny w głównej mierze uzależnione jest od zastosowanej metody. W przypadku technik, opartych na zaopatrzeniu wrót przepukliny i wzmocnieniu powięzi tkankami własnymi, nawroty sięgały nawet do 50% operowanych przypadków. Przełomem było wprowadzenie siatek z tworzywa sztucznego, które skutecznie zminimalizowało ryzyko nawrotu przepukliny do poniżej 10%. Ważne jest, by operacji poddać się w placówkach specjalizujących się w chirurgii przepuklin brzusznych, w których operują doświadczenie specjaliści chirurgii ogólnej.

Czy chorego obowiązuje specjalna dieta po operacji przepukliny?

W pierwszych dniach po zabiegu optymalną dietą jest dieta lekkostrawna. Należy unikać ciężkiego, smażonego jedzenia, a do diety włączyć białe mięso i potrawy przyrządzane na parze. W późniejszym okresie nie ma już żadnych ograniczeń co do diety, jednak wskazane jest by nawyki zmienione w pierwszych dniach utrzymać dla zachowania optymalnej wagi i poprawy zdrowia. Ponadto należy zwrócić uwagę na to, by dieta była tak skompletowana, aby zapewniała systematyczność wypróżnień i przeciwdziałała występowaniu zaparć (powinna być bogata w błonnik). Warto skonsultować się w tej kwestii z dietetykiem.

Źródła: Chirurgia pod redakcją Wojciecha Noszczyka tom 2, Medycyna rodzinna nr 1/2010, Współczesne leczenie przepuklin brzusznych. Zygmunt Mackiewicz, portal medscape, Podręcznik dla studentów medycyny. Jan Fibak, Chirurgia operacyjna, Horst-Eberhard Grewe, K. Kremer, Tom 1, Anatomia chirurgiczna i technika zabiegów operacyjnych J.E. Skandalakis, P.N. Skandalakis, L.J. Skandalakis, Choroby chirurgiczne. Diagnoza i leczenie. Nigel Rawlinson, Derek Alderson, www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed, przepukliny.com.pl // Askar O.:Aponeurotic hernias. Recent observations upon paraumbilical and epigastric hernias. Surg Clin N Am, 1984, 64, 315–333 // Tomasz Hilger, Maciej Bagłaj. Rzadko występujące przepukliny brzuszne u dzieci. Adv Clin Exp Med 2006, 15, 4, 733–740. // Trojanowski P., Kwiatkowski A., Paśnik K.,Orłowski M., Chmieliński L.: Współczesne metody leczenia przepuklin brzusznych. Pol. Merk. Lek. (2009), XXVI, 155, 569–571

Operacje przepukliny kresy białej
- kliniki w
Sprawdź ofertę »

Zdjęcia

Dołącz do nas:

Opublikowane na stronach internetowych Tourmedica.pl Sp. z o.o. materiały, informacje oraz ceny nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne z akceptacją regulaminu i polityki prywatności .

Copyright © 2012-2017 Tourmedica.pl Sp. z o.o.

Materiały zamieszczone w serwisie Tourmedica.pl nie są substytutem dla profesjonalnych porad medycznych, diagnozowania lub leczenia. Użytkownik serwisu pod żadnym pozorem nie może lekceważyć porady lekarza lub opóźnić poszukiwania porady medycznej z powodu informacji, jakie przeczytał w serwisie. Tourmedica.pl nie poleca ani nie popiera żadnych konkretnych badań, lekarzy, procedur, opinii lub innych informacji zawartych w serwisie, poleganie na informacjach zawartych na stronie Tourmedica.pl odbywa się wyłącznie na własne ryzyko Użytkownika.

Copyright © 2012-2017 Tourmedica.pl Sp. z o.o.