Leczenie przepuklin metodą laparoskopową

W Polsce pierwszy zabieg hernioplastyki techniką laparoskopową wykonano w 1992 roku. Przez lata laparoskopia pozyskiwała uznanie jako technika odznaczająca się mniejszą inwazyjnością niż zabiegi metodami klasycznymi. Największą korzyścią z zabiegu ową techniką jest odczucie samych pacjentów, którzy po takim zabiegu zmagają się z mniejszym bólem pooperacyjnym oraz mogą szybko powrócić do codziennych czynności.

Według danych statystycznych przepuklina pachwinowa jest najczęściej występującą przepukliną brzuszną i stanowi około 70% przypadków. Badania wykazują, iż schorzenie nawet 7 razy częściej dotyka mężczyzn. Możliwość rozwoju przepukliny pachwinowej u kobiet w ciągu życia szacowana jest na około 3% natomiast u mężczyzn ryzyko wystąpienia sięga ok. 27%.

Przyczyny powstawania przepukliny pachwinowej według wielu autorów związane są z osłabieniem powięzi poprzecznej oraz zwiększonym na nią naciskiem. Wiele przeprowadzonych badań wykazało u chorych nieprawidłowości w budowie strukturalnej tkanki łącznej. Wynikają one z zaburzeń w stosunkach kolagenowych (typu I do typu III).

wybierz miasto, w którym chcesz wykonać operację
Sprawdź ofertę »

Wśród innych przyczyn wskazuje się uwarunkowania genetyczne. Ponadto wpływ może mieć przewlekłe ciśnienie w jamie brzusznej spowodowane zaparciami bądź długotrwałą, obturacyjną chorobą płuc.

Techniki laparoskopowe w chirurgii przepuklin

Chirurgia klasyczna jest wciąż najczęstszym wyborem w przypadku leczenia przepuklin brzusznych. Jednak wciąż pogłębiający się trend dążący do jak najmniejszej inwazyjności skłania wielu chirurgów ku innym, mniej inwazyjnym metodom. Początek lat dziewięćdziesiątych to niewątpliwy rozwój technik laparoskopowych wykorzystywanych w chirurgii jamy brzusznej. Bardzo dobre przyjęcie tej techniki w chirurgii pęcherzyka żółciowego pozwoliło na rozwój metody w przypadku innych schorzeń, w tym przepuklin brzusznych. W 1989 roku miało miejsce przełomowe wydarzenie, a mianowicie w czasie Kongresu Chirurgów Amerykańskich Bogojavlenski przedstawił wideopublikację laparoskopowego leczenia przepuklin i jest ona uważana za pierwszą w historii publikację dotyczącą zabiegów przepuklin techniką laparoskopową. Za chirurga, który stworzył podstawy pod tego typu zabiegi uważany jest niemiecki chirurg R. Ger, który to opublikował wyniki leczenia  przypadkowo zdiagnozowanych przepuklin podczas przeprowadzanych laparotomii. W celu zaopatrzenia nowo odkrytych przepuklin stosował metalowe klipsy zakładane „herniostatem”, czyli specjalnie skonstruowanym w tym celu narzędziem.

Za jedną z pierwszych oficjalnych operacji laparoskopowych uważana jest ta wykonana na początku lat 90-tych  przez LeBlanca, która to polegała na przykryciu wrót przepukliny siatką z politetrafluoroetylenu. Następne lata to dalsze prace i rozwój technik laparoskopowych w leczeniu przepuklin. Zaproponowane przez Arregui metody przedotrzewnowego leczenia przepuklin z dostępu przezotrzewnowego - TAPP oraz podanie przez Dulucqa metody przedotrzewnowej - TEP doprowadziły do prawdziwego przełomu w chirurgii przepuklin i poprzez zmniejszenie ryzyka powikłań oraz poprawę skuteczności stały się częstszym wyborem chirurgów. 

Ogólny rozwój technik laparoskopowych sprawił, iż były one coraz częściej stosowane w leczeniu chirurgicznym niektórych schorzeń. Niewątpliwie główne ich zastosowanie ma miejsce w przypadku operacji pęcherzyka żółciowego, jednak tuż za nim pod względem częstości znajduje się herniplastyka. Ponadto dalszy postęp i wciąż poszerzający się rynek sztucznych siatek wykorzystywanych w czasie operacji przepuklin pozwala lekarzom na osiąganie zdecydowanie lepszych efektów i zminimalizowania ryzyka nawrotu. 

Niepodważalnym atutem a zarazem głównym uzasadnieniem wykorzystania techniki laparoskopowej w leczeniu przepuklin jest korzyść wynikająca z krótszego pobytu pacjenta w szpitalu oraz zdecydowanie krótszym okresem rekonwalescencji i szybszym powrotem do codziennych czynności w porównaniu do klasycznych metod chirurgii przepuklin. Ponadto do kolejnych zalet należy mniejsza ilość powikłań w postaci zakażeń rany pooperacyjnej oraz zdecydowanie lepszy efekt kosmetyczny. Te wszystkie aspekty wpływają na większe zadowolenie pacjenta z efektów zabiegu. Niemniej osiągane efekty oraz bezpieczeństwo zabiegu uzależnione jest w dużej mierze od doświadczenia chirurga oraz personelu placówki, w której przeprowadzany jest zabieg. Niestety poważnym ograniczeniem dla szerszego zastosowania tej metody jest wysoka cena materiału protetycznego oraz konieczność zastosowania bardzo specjalistycznego sprzętu przez odpowiednio wykwalifikowanego i doświadczonego operatora. Ponadto zabieg nie może być przeprowadzony u wszystkich pacjentów.

Przeciwwskazaniem do wykorzystania technik laparoskopowych może być obecność masywnych zrostów otrzewnowych, wcześniej przebyte procesy zapalne jamy brzusznej, czy też przebyta radioterapia danej części ciała. O kwalifikacji do zabiegu decyduje lekarz chirurg po dokładnym zbadaniu podmiotowym i przedmiotowym pacjenta.

Laparoskopowe zaopatrzenie przepukliny pachwinowej 

Zaopatrzenie przepukliny pachwinowej metodą laparoskopową najczęściej przeprowadzane jest według dwóch technik, różniących się dostępem, a mianowicie:

  • z dostępu całkowicie przedotrzewnowego (ang. Totally Extraperitoneal Approach TEP)
  • z dostępu przezbrzusznego (ang. Transabdominal Preperitoneal Approach TAPP).

Plastyka przepukliny pachwinowej metodą TEP wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Pacjent układany jest w pozycji Trendelenburga, w której głowa pochylona jest w dół pod kątem 15°.  W pierwszym etapie zabiegu chirurg dokonuje cięcia poprzecznego skóry, tuż poniżej pępka. Po wytworzeniu odpowiedniej przestrzeni lekarz wprowadza niezbędne do przeprowadzenia zabiegu trokary oraz inne konieczne instrumentarium chirurgiczne. W następnym etapie, operator dokonuje wytworzenia odmy powietrznej i w dalszej części zabiegu przechodzi do preparowania tkanek przestrzeni przedotrzewnowej. Po dotarciu do worka przepuklinowego i jego wydobyciu lekarz wgłabia go do jamy brzusznej. Następnie umieszczana jest siatka z tworzywa sztucznego, która jest zwijana i wprowadzana przez jeden z portów do przestrzeni przedotrzewnowej i układana jest  w odpowiedni sposób, aby pokrywała przestrzeń rozworu mięśniowo-grzebieniowego. Proteza mocowana jest przy pomocy specjalnych zszywek.  W ostatnim etapie zabiegu następuje usunięcie gazu z przestrzeni przedotrzewnowej, wyjmowane są narzędzia oraz zakładane pojedyncze szwy.

Podstawowe zalecenia i skuteczność zabiegu zaopatrzenia przepuklin metodą laparoskopową

Bezpośrednio po zabiegu pacjent może odczuwać pewne dolegliwości jak np. wymioty, które są związane z zastosowanym znieczuleniem ogólnym. W ciągu pierwszej doby po zabiegu chory nie powinien przyjmować doustnych pokarmów. Kontrola oraz zmiana opatrunku odbywa się dzień po zabiegu. Pacjent zazwyczaj opuszcza placówkę w ciągu 2 dni, równocześnie otrzymując odpowiednie zalecenia. Na zdjęcie szwów chory zgłasza się po 7 dniach do poradni chirurgicznej. Istotne jest dbanie o higienę ze szczególnym uwzględnieniem rany pooperacyjnej. Zalecana jest codzienna zmiana opatrunku oraz stosownie środka dezynfekującego. Długość rekonwalescencji jest indywidualna dla każdego pacjenta. Niewątpliwie jednak powrót do pełnej sprawności w przypadku zabiegu metodą laparoskopową przebiega znacznie szybciej niż po operacji techniką klasyczną. Do całkowitej aktywności zawodowej i fizycznej pacjent zazwyczaj wraca w ciągu 7-10 dni od zabiegu.

Skupiając się na skuteczności zabiegu należy zwrócić uwagę na badania porównujące metody otwarte i laparoskopowe stosowane w zaopatrywaniu przepuklin pachwinowych. Wykazały one, iż obydwie te metody cechuje podobne ryzyko nawrotu przepukliny, natomiast w przypadku techniki laparoskopowej na jej korzyść przemawia mniejsze ryzyko powikłań pooperacyjnych oraz skrócony pobyt w szpitalu i szybszy powrót do pełnej sprawności. To niewątpliwie największe zalety leczenia przepuklin techniką laparoskopową.

Operacja przepukliny pachwinowej metodą laparoskopową w Polsce i za granicą

Zabieg przepukliny pachwinowej metodą laparoskopową jest refundowany przez NFZ, jednak rzadko wykonywany jest przez placówki państwowe. Wiąże się to głównie z wysokimi kosztami jakie ponosi za ten zabieg szpital oraz niską wyceną operacji przez Narodowy Fundusz Zdrowia, co w ostatecznym rozrachunku generuje straty. Chory zdecydowany na leczenie przepukliny pachwinowej metodą laparoskopową może poddać się zabiegowi w klinice prywatnej. Koszt takiego zabiegu rozpoczyna się od ok. 4000 zł.

Natomiast poddanie się powyższemu zabiegowi w klinikach za naszą zachodnią granicą wiąże się z o wiele większym wydatkiem. Tak dla przykładu laparoskopowa naprawa przepukliny pachwinowej w Wielkiej Brytanii to koszt rzędu £3,000 - £4,000, a dokładniej w Spire Cambridge Lea Hospital za taki zabieg pacjent zapłaci £3,665.00. W Niemczech ceny są sporo niższe, jednak i tak wyższe niż w Polsce, a mianowicie w kraju naszych zachodnich sąsiadów operacja przepukliny pachwinowej metodą laparoskopową wiąże się z kosztem rzędu 1,500 - 2,000 euro. Przy zachowaniu najwyższych standardów i obowiązujących cenach nasza rodzima hernioplastyka może z powodzeniem konkurować z zagranicznymi placówkami.

Operacja przepukliny pachwinowej jednostronnej laparoskopowo z użyciem siatki
- kliniki w
Sprawdź ofertę »

Źródła: Chirurgia pod redakcją Wojciecha Noszczyka tom 2 // Chirurgia Sabiston T. 4 Courtney M. Townsend, Daniel R.Beauchamp, Evers B. Mark // Współczesne leczenie przepuklin brzusznych. Zygmunt Mackiewicz // Chirurgia laparoskopowa pod redakcją Waldemara Kostewicza.// Filipi CJ, Fitzgibbons RJ, Salerno GM: Laparoscopic herniorrhaphy. Surg Clin North Am 1992; 72: 1109-1223. // 

Dodaj komentarz

Dołącz do nas:

Opublikowane na stronach internetowych Tourmedica.pl Sp. z o.o. materiały, informacje oraz ceny nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne z akceptacją regulaminu i polityki prywatności .

Copyright © 2012-2018 Tourmedica.pl Sp. z o.o.

Materiały zamieszczone w serwisie Tourmedica.pl nie są substytutem dla profesjonalnych porad medycznych, diagnozowania lub leczenia. Użytkownik serwisu pod żadnym pozorem nie może lekceważyć porady lekarza lub opóźnić poszukiwania porady medycznej z powodu informacji, jakie przeczytał w serwisie. Tourmedica.pl nie poleca ani nie popiera żadnych konkretnych badań, lekarzy, procedur, opinii lub innych informacji zawartych w serwisie, poleganie na informacjach zawartych na stronie Tourmedica.pl odbywa się wyłącznie na własne ryzyko Użytkownika.

Copyright © 2012-2018 Tourmedica.pl Sp. z o.o.