Leczenie stulejki chirurgiczne

Synonimy: operacja stulejki, zabieg stulejki, chirurgiczne leczenie stulejki, stulejka leczenie operacyjne więcej »

Spis treści

Jak leczona jest stulejka?

Stulejka (phimosis) to schorzenie polegające na zbytnim zwężeniu napletka, uniemożliwiającym lub utrudniającym w znacznym stopniu zsunięcie go z żołędzi penisa. Jest najczęstszą patologią w budowie napletka. Za stulejkę uważa się również taki stan, w którym napletek pozwala się odprowadzić do rowka zażołędnego, ale wywołuje ucisk i ból w trakcie wzwodu. U dorosłych mężczyzn można spotkać zarówno nie rozpoznaną w dzieciństwie, nieleczoną lub leczoną niewłaściwie w okresie dziecięcym stulejkę wrodzoną, a także stulejkę nabytą, której przyczyną może być uraz, powikłania cukrzycowe oraz różnego pochodzenia stany zapalne napletka bądź stany alergiczne skóry. Wspomniane zakażenia i stany zapalne najczęściej wywołane są niewłaściwą higieną.

Leczenie operacjyjne polega na chirurgicznym usunięciu stulejki poprzez poszerzenie zbyt wąskiego ujścia napletka. Może być przeprowadzona w znieczuleniu miejscowym, a także w ogólnym, jeśli pacjent ma niski próg odczuwania bólu. Zabieg korekcyjny napletka można przeprowadzić u pacjentów w każdym wieku. Nie jest trudną procedurą, ale wymaga sporej delikatności i precyzji. Po operacji lekarz zakłada na ranę opatrunek, który będzie zmieniony po upływie 24 godzin. Pacjent powinien przyjmować leki przeciwbólowe i antybiotyki, kolejnym zaleceniem jest utrzymywanie penisa w pozycji pionowej, by ograniczyć obrzęk po operacji.

Pierwszej zmiany opatrunku dokonuje lekarz operujący, następne pacjent zmienia sobie samodzielnie. Przez pierwszych 10 dni po zabiegu powinien obchodzić się z członkiem delikatnie, by nie uszkodzić nerwów i nie podrażniać rany. Po zrośnięciu tkanek i usunięciu szwów (w przypadku, gdy zastosowano szwy nierozpuszczalne) może zacząć rehabilitację prącia. By uniknąć ponownego zwężenia ujścia napletka po zagojeniu, należy odwodzić i przywodzić penisa, wykonując swego rodzaju masaż.

Z jakich powodów najczęściej wykonuje się operację stulejki?

Stulejka jest poważnym schorzeniem, mającym wpływ na wiele aspektów codziennego życia. Lekceważona, nie tylko pogłębia się, wywołując poważne dolegliwości bólowe, ale i rzutuje na samoocenę mężczyzny (m.in. zaniża jego poczucie wartości). Do najczęstszych powodów, z jakich cierpiący na stulejkę decydują się na zabieg chirurgiczny, należy:

  • Dyskomfort związany z zapachem – zwężenie napletka pociąga za sobą brak możliwości zachowania prawidłowej higieny. Dużym utrudnieniem są również towarzyszące zabiegom higienicznym dolegliwości bólowe. W efekcie mężczyzna dotknięty stulejką nie jest w stanie dokładnie wymyć znajdującej pod napletkiem wydzieliny (mastki), więc zalega ona, wydzielając intensywny, wyjątkowy nieprzyjemny zapach.
  • Problemy zdrowotne – mężczyźni ze stulejką cierpią na powracające stany zapalne prącia będące dolegliwościami utrudniającymi współżycie i codzienne funkcjonowanie (z powodu ciągłego dojmującego bólu). Częstą przypadłością są także zakażenia bakteryjne. Wraz z rozwojem choroby przeradzają się w zaawansowane zakażenia dróg moczowych i stany przedrakowe, by w ostatnim stadium przybrać postać raka prącia.
  • Stulejka utrudnia m.in. oddawanie moczu
    Trudności w oddawaniu moczu
    – nieleczona stulejka rozwija się do postaci, w której ujście napletka staje się na tyle małe, iż utrudnia lub wręcz uniemożliwia mężczyźnie prawidłowe oddawanie moczu. Konsekwencją zaawansowania choroby jest tzw. „efekt balonika”, czyli stan, w którym mocz pod ciśnieniem nie może uchodzić swobodnie i formuje balonik pod powierzchnią napletka. To stopień rozwoju stulejki, którego nie wolno lekceważyć, ponieważ w skrajnych przypadkach schorzenie może powodować chroniczne zapalenia dróg moczowych i nasiennych, a jeśli w dalszym ciągu nie będzie leczone, w konsekwencji może wywołać różne formy posocznicy.
  • Trudności we współżyciu seksualnym – zmniejszenie elastyczności napletka znacząco wpływa na intensywność doznań podczas współżycia seksualnego. Postępująca stulejka może je całkowicie uniemożliwić z powodu dojmującego bólu podczas prób odwodzenia lub przywodzenia napletka.
  • Przykłady różnych rodzajów stulejki
    Problemy psychologiczne
    – trudności we współżyciu seksualnym rodzą głębokie frustracje u mężczyzn ze stulejką. Według badań skutkami zaburzeń seksualnych może być wzrost poziomu agresji i nerwice. Nierzadko leczenie takich pacjentów prócz operacji chirurgicznej musi być połączone z terapią u psychologa, by przywrócić mężczyźnie poczucie własnej wartości i zwiększyć pewność siebie.
  • Problemy zdrowotne partnerek – w licznych badaniach udowodniono, że partnerki mężczyzn, u których nie wykształciły się prawidłowe nawyki higieniczne, a także pacjentów cierpiących na stulejkę, chorują na raka szyjki macicy częściej niż partnerki zdrowych mężczyzn.

Przeciwwskazania do wykonania operacji stulejki :

W odróżnieniu od obrzezania, w przypadku operacji polegającej na poszerzeniu ujścia napletka nie ma wyraźnych przeciwwskazań do wykonania tego zabiegu.

wybierz miasto, w którym chcesz wykonać zabieg
Sprawdź ofertę »

Jacy lekarze wykonują zabieg stulejki i gdzie można go wykonać?

Leczeniem stulejki zajmują się urolodzy

Operacje stulejki wykonują doświadczeni specjaliści urolodzy lub chirurdzy. Coraz częściej przeprowadzania operacji stulejki podejmują się także wykwalifikowani chirurdzy plastyczni. Zabiegi tego typu wymagają dużej precyzji i dokładności, a przeprowadzający je lekarze powinni prócz tego wykazywać się delikatnością chirurgiczną. Powinni również posiadać wiedzę o odpowiednim postępowaniu w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia rany.

Operacja jest przeprowadzana w ramach NFZ i prywatnie. Można poddać się jej w oddziałach urologicznych szpitali państwowych, a także w gabinecie urologa lub chirurga. Zabieg znajduje się również w ofercie wielu prywatnych placówek. Ostatni wariant jest często wybierany przez mężczyzn, którzy nie chcą poddawać się operacji w państwowym ośrodku. Głównym powodem ich decyzji jest wyznaczanie terminów leczenia na zbyt odległy okres – czas oczekiwania na procedurę może wynosić od kilku do kilkunastu miesięcy. Średni koszt operacji stulejki przeprowadzonej w prywatnej klinice oscyluje w granicach 1,5 tysiąca złotych. Cena jest uzależniona od stopnia zaawansowania choroby i od miejsca, w którym jest wykonywany zabieg (od placówki oraz regionu, w którym się mieści – zazwyczaj w dużych miastach ceny są wyższe). Stawkę ustala się podczas konsultacji z lekarzem, który będzie wykonywał zabieg.

Diagnozowanie stulejki

Stulejka u dorosłego mężczyzny

Stulejka bywa ignorowana przez dotkniętych nią mężczyzn. O ile nie jest źródłem bólu i nie przeszkadza w udanym współżyciu seksualnym, nie uznają jej za chorobę – ewentualnie stanowi dla nich wstydliwą dolegliwość. Lekceważenie problemu prowadzi do świadomego odwlekania wizyty u specjalisty aż do momentu, gdy schorzenie wywołuje groźne dla zdrowia powikłania. Tymczasem w gabinecie lekarza powinien pojawić się każdy mężczyzna skarżący się na ból podczas zsuwania napletka lub mający trudności ze ściąganiem go. Gdy istnieje ryzyko zakażenia, wizyta u specjalisty jest koniecznością.

Stulejka u dziecka

W większości przypadków u dorosłych pacjentów diagnoza schorzenia jest łatwiejsza niż u dzieci, ponieważ mamy do czynienia ze stulejką nabytą – po prześledzeniu stylu życia chorego można powiązać jej powstanie z konkretnym zdarzeniem. Diagnoza stulejki rozpoczyna się zazwyczaj od przeprowadzenia rzetelnego wywiadu z pacjentem. Podczas konsultacji dotknięty schorzeniem mężczyzna odpowiada na szereg pytań dotyczących czasu trwania, charakteru i nasilenia dolegliwości związanych z pojawieniem się stulejki oraz podjętych prób jej leczenia.

Wskazówki diagnostyczne do leczenia stulejki

Według lekarzy duża część przypadków stulejki wiąże się z nieprawidłową higieną osobistą. Odpowiednią diagnozę ułatwia badanie, w trakcie którego lekarz sprawdza ilość znajdującej się pod napletkiem mastki, znanej także pod nazwą smegma. Jeśli będzie jej zbyt dużo (o czym może świadczyć sam jej intensywny zapach), może doprowadzić do patologicznego sklejenia żołędzi i napletka. Nawet w początkowym stadium stulejki znacząco zwiększa się ryzyko bakteryjnego zakażenia dróg moczowych, przez co chory może odczuwać dolegliwości bólowe przy oddawaniu moczu, krwawienie z dróg moczowych, a także chroniczne stany zapalne dróg moczowych. Zauważenie u siebie któregoś z tych objawów powinno być sygnałem do udania się do lekarza.

Stulejka to na zbytnie zwężenie napletka prącia

Jeśli prawidłowa higiena jest zachowana i mastka nie gromadzi się pod napletkiem, najprawdopodobniej przyczyną stulejki jest powstawanie rejonów bliznowacenia na napletku. Są zlokalizowane nierównomiernie na całej powierzchni napletka, a ich niewielkie rozmiary sprawiają, że trudno je dostrzec. Mimo niepozornej wielkości w bardzo dużym stopniu przyczyniają się do zmniejszenia elastyczności napletka, przez co dochodzi do jego zwężenia. W efekcie mężczyzna zaczyna mieć trudności z wykonywaniem zabiegów higienicznych, co w niedługim czasie przyczynia się do powstania stanu zapalnego prącia, a także do występowania ostrych i przewlekłych przypadków stulejki.

Prócz zadania pacjentowi serii pytań w celu poznania przyczyny schorzenia lekarz przeprowadza badanie fizykalne, podczas którego podejmuje próbę zsunięcia napletka. W niektórych przypadkach wykonuje również pełne badanie urologiczne, by ocenić stan moszny, jąder, prącia, najądrzy i pachwinowych węzłów chłonnych. Nierzadko konsultacja obejmuje także badanie per rectum. Na podstawie badań i skrupulatnego wywiadu specjalista dokonuje oceny stopnia zwężenia napletka i zmian zachodzących w trakcie trwania choroby. Ocenia również, czy ewentualny stan zapalny został wywołany przez stulejkę. Jeśli stwierdzi, że dolegliwości pacjenta powstały z jej powodu, wdroży odpowiednie metody leczenia.

Leczenie stulejki - w jakich przypadkach?

Nieleczona stulejka może być przyczyną groźnych komplikacji zdrowotnych. Wśród najczęstszych powikłań, jakie mogą powstać w konsekwencji rozwoju schorzenia, znajdują się zarówno dolegliwości bólowe i dyskomfort, jak i problemy natury psychologicznej.

  • Stulejka uniemożliwia utrzymanie higieny i powoduje gromadzenie się smagmy
    Stan zapalny
    – stulejka całkowita uniemożliwia dotkniętym nią mężczyznom utrzymanie prawidłowej higieny intymnej. Zaleganie pod napletkiem złogów rozkładającego się moczu oraz mastki (smegmy) powoduje częste stany zapalne dróg moczowo-płciowych, cewki moczowej i prostaty, a także zakażenia bakteryjne. Stany zapalne tworzą z czasem obrzęki i pogrubienia napletka, które jeszcze bardziej utrudniają jego odwodzenie. Zaawansowane stadia schorzenia mogą przerodzić się we wstępujące zakażenia dróg moczowych (pęcherza, moczowodów, cewki i nerek). Permanentne drażnienie wewnętrznej strony napletka i żołędzi może wywołać zwężenie ujścia zewnętrznego cewki moczowej, a także stany przedrakowe. W sytuacjach, gdy naturalne mechanizmy obronne organizmu są osłabione, drażniący bodziec jest bardzo silny, a samo drażnienie długotrwałe, dalszym etapem rozwoju stulejki może być rak prącia. Według badań nawroty zakażeń i stanów zapalnych dróg moczowych są bezpośrednią przyczyną raka prącia u mężczyzn.
  • Brak możliwości współżycia – w większości przypadków mężczyźni zmagający się ze stulejką nie mogą prowadzić prawidłowego życia seksualnego. Trudności ze ściągnięciem napletka z żołędzi lub niemożność jego odprowadzenia powodują poważne dolegliwości bólowe przy każdej próbie podjęcia współżycia. To rodzi u chorych frustrację i kompleksy, a także może przerodzić się w poważne problemy natury psychologicznej.
  • Nieleczona stulejka może być przyczyną komplikacji zdrowotnych
    Załupek
    – u chorych na zaawansowaną stulejkę próby współżycia seksualnego lub ściągnięcia napletka na siłę mogą doprowadzić do powstania załupka (paraphimosis), czyli do uwięźnięcia napletka w rowku zażołędnym. To poważny stan wymagający natychmiastowej interwencji chirurgicznej – nieleczony grozi martwicą penisa.
  • Bliznowacenia – w zdecydowanej większości przypadków stulejka częściowa lub całkowita ma tendencje do powiększania się. Oznacza to, że w wyniku prób napięcia napletka w trakcie wzwodu lub ściągnięcia go dochodzi do powstawania mikropęknięć na jego powierzchni. Mimo, że często są niewidoczne gołym okiem, powodują duże uszkodzenia – bliznowacieją, wywołując przez to coraz mocniejsze zwężanie ujścia napletka. W skrajnych przypadkach u mężczyzn ze stulejką obserwuje się tzw. „efekt balonika”, polegający na gromadzeniu się moczu pod napletkiem i nadymania go w ten sposób. Niekiedy zaawansowanie schorzenia jest tak poważne, że uniemożliwia oddawanie moczu.
  • Problemy psychologiczne – młodzi mężczyźni i nastolatki w okresie dojrzewania są szczególnie wrażliwi na wszelkie sprawy związane z narządami płciowymi. Zmiany patologiczne zaobserwowane u siebie przez dojrzewającego chłopca są źródłem problemów natury emocjonalnej i poważnych zahamowań. Z tego powodu właściwa edukacja rodziców i dobry kontakt z młodym mężczyzną odgrywa w tym zakresie szczególnie ważną rolę.

Przygotowanie do chirurgicznego leczenia stulejki

Przygotowanie do operacji stulejki

Pacjent, który zdecydował się na operacyjne leczenie stulejki, musi wcześniej odbyć rozmowę z lekarzem. Podczas konsultacji kwalifikacyjnej przeprowadzonej przez specjalistę chirurgii ogólnej lekarz i pacjent wspólnie ustalają sposób wykonania zabiegu zgodnie z oczekiwaniami chorego. Jeśli procedura medyczna jest przeprowadzana w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, konieczne jest uzyskanie przez pacjenta skierowania na oddział urologiczny. Co najmniej 2 tygodnie przed operacją pacjent musi być w pełni zdrowy – nie może przyjmować antybiotyków. Na 2 tygodnie przed planowanym terminem operacji należy odstawić leki rozrzedzające krew. Należy do nich, między innymi, Aspiryna, Polopiryna S, Acard, Polocard, Bestpiryn itp. Leki najlepiej odstawić po konsultacji ze specjalistą anestezjologiem.

W okresie 14 dni, poprzedzającym wykonanie zabiegu, należy wykonać następujące badania krwi:

  • Antygen HBS (HBsAg) – najprostsze badanie pozwalające wykryć wirusowe zapalenie wątroby, czyli zarażenie HBV. Obecność antygenu HBS we krwi jest dowodem na zakażenie pacjenta wirusem HBV, jednak sam wynik badania nie umożliwia stwierdzenia, że choroba ma postać ostrą, czy przewlekłą, a także czy zakażenie jest aktywne (wirus się czynnie replikuje), czy też nie.
  • Morfologia – ogólne badanie krwi, które powinno się wykonywać przynajmniej raz w roku. Badanie jest bardzo pomocne w diagnostyce wielu chorób – pomaga we wczesnym wykryciu wielu schorzeń.
  • Czas protrombinowy (PT) – czas krzepnięcia osocza po uwapnieniu lub inaczej czas rekalcynacji osocza. Badanie jest przeprowadzane w celu oceny zewnątrzpochodnej drogi aktywacji układu krzepnięcia. Innymi słowy, służy do pomiaru krzepliwości krwi.
  • Czas kaolinowo-kefalinowy (ATPP) – czuły test przeglądowy stosowany w celu oceny krzepnięcia. Badanie polega na pomiarze czasu krzepnięcia osocza w obecności kefaliny i jonów wapnia po aktywacji glinką kaolinową.
  • Alat – aminotransferaza alaninowa, enzym wskaźnikowy wątroby. Jest oznaczany podczas badania biochemicznego krwi i pozwala zdiagnozować stan wątroby. Podwyższony poziom aminotransferazy alaninowej we krwi wiąże się z uszkodzeniami miąższu i stanami zapalnymi wątroby.

Ważność badań wynosi 14 dni. Przed rozpoczęciem terapii leczenia stulejki należy wyleczyć zakażenie pod napletkiem – ma to zasadnicze znaczenie dla przebiegu rekonwalescencji, a także dla wyniku samej operacji. W dniu operacji należy ogolić krocze. Na zabieg należy wziąć ze sobą dowód osobisty, podpisany druk zgody na operację, a także dokument potwierdzający ubezpieczenie (np. RMUA, jest to potrzebne m.in. do wypisania recepty). Pacjent powinien przynieść również obcisłe majtki i kapcie. Jeśli zabieg będzie przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym (krótkim dożylnym), 6 godzin przed operacją należy być na czczo – nie wolno jeść i pić, a także żuć gumy. W domu pacjent powinien posiadać środki przeciwbólowe, sterylne gaziki oraz płyn do higieny intymnej.

Przebieg leczenia operacyjnego stulejki

Chirurgiczne leczenie stulejki - rysunek poglądowy

Terapia leczenia stulejki polega na przeprowadzeniu zabiegu chirurgicznego. Można go wykonać zarówno w warunkach szpitalnych, jak i ambulatoryjnych. W nielicznych sytuacjach (wynikających wyłącznie z niewłaściwej higieny prącia), gdy schorzenie zostaje wykryte na bardzo wczesnym etapie, można je zniwelować poprzez przeprowadzenie zabiegów higienicznych. Jednak w zdecydowanej większości przypadków leczenie stulejki u dorosłych mężczyzn odbywa się na drodze operacyjnej. Zazwyczaj zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, ale dla mężczyzn z niskim progiem odczuwania bólu może wiązać się ze zbyt dużym dyskomfortem (ze względu na mocne unerwienie penisa). W takich sytuacjach stosuje się znieczulenie ogólne – świadomie decyduje się na niego spory odsetek pacjentów.

U mężczyzn z niewielką i średnią stulejką operacja ogranicza się do chirurgicznego poszerzenia ujścia napletka i pozwolenia mu na ponowne zrośnięcie bez powstawania blizn. Z kolei w ostrych i zaawansowanych stadiach rozwoju choroby taka procedura może okazać się niewystarczająca – wówczas przeprowadza się obrzezanie, czyli zabieg polegający na usunięciu części lub całości napletka. Ponieważ penis jest silnie ukrwionym narządem, każda ingerencja w układ krwionośny może prowadzić do osłabienia lub nawet utraty jego prawidłowych funkcji. Z tego powodu operacja stulejki należy do skomplikowanych procedur, mimo że technicznie polega jedynie na poszerzeniu ujścia napletka. Prawidłowe funkcjonowanie struktury naczyń krwionośnych napletka jest niezbędne, aby móc odżywić jego komórki. W przeciwnej sytuacji obumrą, tworząc bliznę, a ta z kolei stanie się przyczyną nawrotu stulejki.

wybierz miasto, w którym chcesz wykonać zabieg
Sprawdź ofertę »

Zabieg poszerzenia ujścia napletka

Jak już zostało wspomniane, technicznie operacja stulejki nie jest trudna. Po przybyciu do ośrodka pacjent wypełnia dokumenty związane z rejestracją. Wśród wymaganych danych znajdują się informacje o ewentualnych uczuleniach i zażywanych w ostatnim czasie lekach. Kolejnym krokiem jest wkłucie kaniuli dożylnej obwodowej (potocznie nazywanej wenflonem), która umożliwia natychmiastowe podanie leków lub kroplówki, gdyby okazało się to potrzebne. Następnie pacjent zostaje pokierowany do miejsca, w którym czeka na zabieg i niedługo później zostaje poproszony o przejście na salę operacyjną. Tam rozbiera się i kładzie na stole operacyjnym, czekając na przyjście lekarza wraz z jego asystentem. Chirurg przeprowadzający operację przemywa penisa środkiem dezynfekującym i podaje znieczulenie w postaci zastrzyku w prącie. Po znieczuleniu obszaru zabiegowego przechodzi do właściwego etapu zabiegu.

Poszerzenie ujścia napletka w przypadku stulejki

Podstawowa technika operacji opiera się na wykonaniu niewielkich nacięć wzdłuż osi prącia i ponownym ich zszyciu (poprzecznie). Zabieg polega na takim poszerzeniu ujścia napletka, aby zachować jego pełną funkcjonalność. Podczas przeprowadzania procedury dochodzi do przecięcia niewielkiej tętnicy, co wywołuje krwawienie (szybko zatamowane przez specjalistę). Chirurg precyzyjnie poszerza ujście napletka, a pod koniec zabiegu na ranę zakłada szwy. Na tym etapie operowany może czuć delikatne ukłucia, porównywalne do tych odczuwanych na początku zabiegu, podczas podawania znieczulenia. Operację kończy nałożenie opatrunku. Jeśli zastosowano znieczulenie miejscowe, pacjent nie jest osłabiony tak, jak ma to miejsce po znieczuleniu ogólnym. Dzięki czemu w szpitalu pozostaje najwyżej jeden dzień.

Po korekcji napletek w całości przykrywa żołądź i wygląd prącia nie różni się niczym od penisa zdrowego mężczyzny, który nie przechodził zabiegu chirurgicznego. Wadą plastyki napletka jest dość duże prawdopodobieństwo nawrotu schorzenia – zwłaszcza, jeśli poszerzenie okaże się zbyt małe lub gdy powstałe w wyniku cięcia blizny spowodują po pewnym czasie ponowne zwężenie napletka.

Zalecenia pozabiegowe (w tym możliwe powikłania)

Po zakończeniu operacji chirurg wydaje pacjentowi dyspozycje odnośnie zażywania koniecznych leków. Będą to środki standardowe dla osób po zabiegach chirurgicznych, a także leki przeciwbólowe. Niezwykle istotne jest, aby zażywać wyłącznie te leki, które wskaże lekarz, w dawkach dokładnie takich, jakie zostały przepisane. Niewłaściwe stosowanie medykamentów może doprowadzić do zbyt szybkiego lub nieprawidłowego skrzepnięcia krwi w operowanym obszarze, co w konsekwencji stanie się przyczyną bliznowacenia. Chirurg zakłada także opatrunek na ranę pozabiegową. Po raz pierwszy należy go zmienić po 24 godzinach – w tym okresie powinien wytworzyć się prawidłowy skrzep i rozpocząć proces odtwarzania naczyń krwionośnych, czyli angiogeneza. Opatrunek będzie założony w taki sposób, aby nie utrudniał oddawania moczu. Pacjent powinien mieć jednak świadomość delikatności szwów i konieczności ostrożnego postępowania, by ich nie uszkodzić. Kolejne opatrunki pacjent zmieniał sobie samodzielnie. W razie potrzeby może dopytać lekarza, jak należy to wykonać. Przede wszystkim przy zmianie opatrunku należy przemyć penisa. W zależności od zaleceń lekarza można do tego użyć wody albo określonego środka dezynfekującego. Po każdym oddaniu moczu mężczyzna powinien przepłukiwać napletek i żołądź rumiankiem lub przegotowaną wodą.

Zalecenia po operacji stulejki

Okres gojenia najczęściej trwa 7-10 dni. Po operacji stulejki pacjent wymaga dalszej opieki polegającej na kontroli gojenia się rany. Obszar zabiegowy jest bardzo podatny na zakażenia pooperacyjne z powodu okresowego kontaktu rany z moczem, zwiększonego pocenia się w tym rejonie ciała oraz podwyższonej temperatury w okolicy genitaliów. Z tego powodu cały proces gojenia się rany powinien być kontrolowany przez lekarza, który przeprowadzał zabieg stulejki (przynajmniej we wstępnym okresie rekonwalescencji). W celu uniknięcia ponownego zwężenia ujścia napletka, po zagojeniu należy przeprowadzać szereg ćwiczeń polegających na przywodzeniu i odwodzeniu napletka.

Bez względu na rodzaj korekcji stulejki (operacja plastyczna lub obrzezanie) pacjenci przynajmniej przez okres miesiąca powinni powstrzymać się od jakichkolwiek form aktywności seksualnej. W pierwszym etapie gojenia specjaliści zalecają robienie opatrunków tak, aby prącie było stale uniesione do góry – ułatwia to noszenie plastra podtrzymującego opatrunek, a także zakładanie dopasowanych (ale nie ciasnych) bokserek. Ułożenie penisa do góry znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia krwotoków, a prócz tego przyspiesza gojenie. W zmniejszeniu dolegliwości bólowych pomaga również stosowanie maści natłuszczających (np. Alantan) lub kremów glicerynowych. W przypadkach tworzenia się przerostowych blizn zwężających napletek po operacji skutecznym środkiem zapobiegającym bliznowaceniu może być zastosowanie maści typu Cepam lub Contractubex, jednak decyzję o ich stosowaniu powinien podjąć lekarz.

Możliwe powikłania po chirurgicznym leczeniu stulejki

Prawidłowo przeprowadzona operacja stulejki jest zabiegiem bezpiecznym i nie powinna wywoływać żadnych powikłań. Jednak w niektórych przypadkach (najczęściej w sytuacjach, gdy pacjent nie przestrzega zasad higieny w wystarczającym stopniu) mogą wystąpić pewne dolegliwości. Ich obecność oraz stopień nasilenia są cechą indywidualną, zależną od rozległości zabiegu i wrażliwości konkretnego pacjenta. Do najczęściej występujących powikłań należy:

  • Opuchlizna pozabiegowa – to zjawisko fizjologiczne będące następstwem nacieku surowiczego i napłynięcia krwi w okolicy rany pozabiegowej. W początkowym okresie rekonwalescencji może występować przesączanie się surowicy z przestrzeni wokół rany, ale jeśli pojawia się w niewielkim natężeniu, pacjent nie powinien się niepokoić. Pozbycie się opuchlizny znacząco przyspiesza unieruchomienie prącia w pozycji pionowej. Jeśli jednak nie ustąpi w ciągu kilku dni, należy skontaktować się z lekarzem przeprowadzającym zabieg.
  • Krwawienie z penisa – w początkowej fazie gojenia można niekiedy zaobserwować lekkie krwawienia w miejscu operacji. W przypadku, gdy jest stosunkowo silne, opatrunek będzie zmieniony nieco wcześniej niż po opływie 24 godzin. W szczególnych przypadkach pacjent pozostaje w szpitalu na jeden dzień, na obserwacji.
  • Ropienie rany – wyraźna oznaka zaniedbania prawidłowej higieny i powstawania stanu zapalnego. Początkowe stadia rozwoju schorzenia można łagodzić, jeśli pacjent zacznie zwracać bardzo dużą uwagę na przestrzeganie najwyższych standardów higienicznych. Jeśli jednak ropienie nie ustępuje i utrzymuje się 3 dni lub dłużej, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą.
  • Oponka – w rzadkich przypadkach w miejscu cięć pojawia się równomierna i pierścieniowa opuchlizna. Jest to reakcja organizmu na cięcia i w zależności od organizmu pacjenta może ustępować w ciągu kilku tygodni.
  • Plamy na penisie – wokół miejsc cięcia i szwów może pojawić się fioletowe zabarwienie przypominające nieco sińce. Jest to następstwo podania znieczulenia miejscowego – wprowadzona substancja rozpiera tkankę napletka, powodując zasinienie (środki znieczulające wywołują chwilowy wzrost objętości komórek). Zazwyczaj zabarwienie ustępuje po około 3-4 dniach.

 

Najpopularniejsze pytania i odpowiedzi na temat leczenia stulejki:

Czy operacja stulejki jest bolesna?

Prącie jest bardzo mocno unerwionym organem. Z tego powodu wszelkiego rodzaju zabiegi chirurgiczne rodzą u mężczyzn pytanie o ich bolesność. W większości przypadków zabieg poszerzenia ujścia napletka jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym (z zastosowaniem preparatu Xylocain 1% lub Lidokainy 1%). Przed rozpoczęciem procedury lekarz znieczula obszar zabiegowy, czyli skórę i tkankę podskórną prącia, przy pomocy specjalnej maści. Następnie, po odczekaniu ok. 20 minut, wprowadza w głębsze tkanki znieczulenie w postaci zastrzyku. Ten etap procedury niektórzy pacjenci odczuwają jako ból przypominający uszczypnięcie. Po takim przygotowaniu właściwa część zabiegu jest bezbolesna dla pacjenta.

Operacja napletka trwa ok. 30 minut. Może się po niej utrzymywać obrzmienie żołędzi, które powinno zaniknąć po upływie ok. 1-2 tygodni. Na czas rekonwalescencji lekarz przeprowadzający zabieg przepisuje pacjentom odpowiednio dobrane środki przeciwbólowe. Rana goi się ok. 2-4 tygodnie, a w trakcie procesu leczenia pacjenci mogą odczuwać swędzenie operowanego obszaru.

Czy leczenie stulejki jest refundowane z NFZ?

W Polsce refundacja operacji stulejki jest możliwa, ale muszą za nią przemawiać względy medyczne. Mężczyzna, który chce poddać się takiej formie leczenia, powinien udać się do lekarza rodzinnego. Po przeprowadzeniu badania i wywiadu lekarz wystawi mu skierowanie na konsultację do urologa. Jeśli specjalista urolog stwierdzi konieczność leczenia operacyjnego, skieruje pacjenta na zabieg korekcyjny napletka do szpitala, na oddział urologiczny. Największą wadą zabiegu refundowanego w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia jest długi okres oczekiwania, wynoszący nieraz kilka a nawet kilkanaście miesięcy.

Czy operacja stulejki to jest to samo co obrzezanie?

Operacja stulejki nie musi być tym samym co zabieg obrzezania, natomiast w niektórych przypadkach obrzezanie jest jedną z form jej leczenie chirurgicznego. Zabieg może polegać na wycięciu części lub całości napletka, ewentualnie na poszerzeniu jego ujścia. W tym wypadku okres gojenia jest dużo szybszy niż przy obrzezaniu, ponieważ rana pozabiegowa jest mniejsza.

Obrzezanie może być (i w przeważającej większości przypadków jest) formą leczenia stulejki, lecz jest również przeprowadzane bez wskazań medycznych. Operację stulejki wykonuje się wyłącznie z pobudek medycznych, by polepszyć komfort funkcjonowania pacjenta i umożliwić mu powrót do prawidłowego życia seksualnego.

Jaki jest czas powrotu do normalnej aktywności, w tym seksualnej?

Po przejściu operacji stulejki pacjent może powrócić do pracy w ciągu 2-3 dni w przypadku pracy biurowej i po ok. 7 dniach w przypadku pracy fizycznej. Jednak nawet wtedy powinien prowadzić możliwie oszczędny tryb życia. Przez okres 3 tygodni należy unikać ćwiczeń fizycznych i nadmiernego wysiłku. Ze współżyciem seksualnym należy się wstrzymać przez okres 4-6 tygodni (dotyczy to wszystkich form aktywności seksualnej, w tym również masturbacji).

Leczenie stulejki chirurgiczne
- kliniki w
Sprawdź ofertę »

Zdjęcia

Filmy

Dołącz do nas:

Opublikowane na stronach internetowych Tourmedica.pl Sp. z o.o. materiały, informacje oraz ceny nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne z akceptacją regulaminu i polityki prywatności .

Copyright © 2012-2017 Tourmedica.pl Sp. z o.o.

Materiały zamieszczone w serwisie Tourmedica.pl nie są substytutem dla profesjonalnych porad medycznych, diagnozowania lub leczenia. Użytkownik serwisu pod żadnym pozorem nie może lekceważyć porady lekarza lub opóźnić poszukiwania porady medycznej z powodu informacji, jakie przeczytał w serwisie. Tourmedica.pl nie poleca ani nie popiera żadnych konkretnych badań, lekarzy, procedur, opinii lub innych informacji zawartych w serwisie, poleganie na informacjach zawartych na stronie Tourmedica.pl odbywa się wyłącznie na własne ryzyko Użytkownika.

Copyright © 2012-2017 Tourmedica.pl Sp. z o.o.