Skleroterapia naczyń żylnych kończyn dolnych

Synonimy: skleroterapia drobnych żylaków na nogach, sklerotyzacja żylaków nóg, skleroterapia piankowa naczyń kończyn dolnych więcej »

Spis treści

Czym jest skleroterapia?

Skleroterapia, czyli leczenie obliterujące, jest metodą leczenia żylaków kończyn dolnych, polegającą na iniekcji roztworu środka sklerotyzującego (powodującego zanik żylaka) do wnętrza zmienionego chorobowo naczynia. Obok leczenia chirurgicznego i nowych metod leczenia żylaków (termoablacji), stanowi ona trzecią główną grupę zabiegowych metod leczenia poszerzonych naczyń żylnych kończyn dolnych, z powodzeniem stosowaną na świecie już od kilkudziesięciu lat.

Roztwory, stosowane w leczeniu sklerotyzującym, zawierają substancje należące do różnych grup chemicznych, ale efekt ich działania jest podobny: wywołują stan zapalny wewnątrz naczynia, prowadzą do wykrzepiania krwi w jego wnętrzu, stopniowego włóknienia i zamykania się żylaka, który ostatecznie ulega całkowitemu zanikowi poprzez wchłonięcie przez otaczające tkanki.

Rodzaje skleroterapii

W związku z dużą ilością dostępnych obecnie środków obliterujących, technik zabiegowych i możliwości obrazowania ultrasonograficznego, możemy podzielić skleroterapię na następujące kategorie:

  • skleroterapia klasyczna - zabieg polegający na iniekcji sklerotyzanta w postaci roztworu do wnętrza żylaka pod kontrolą wzroku;
  • skleroterapia piankowa - środek obliterujący ma postać pianki, która zapewnia lepszy niż tradycyjny roztwór kontakt środka chemicznego z naczyniem, przez co możliwe jest zamykanie żylaków o większej średnicy;
  • mikroskleroterapia - metoda polegająca na iniekcjach za pomocą cienkiej igły, w małych odstępach (około 2-3 cm) niewielkich ilości roztworu sklerotyzanta, co umożliwia zamykanie nawet bardzo małych zmian żylnych;
  • skleroterapia pod kontrolą USG - metoda, w której igła do iniekcji jest wprowadzana do naczynia pod kontrolą ultrasonografu, co umożliwia precyzyjne nakłucie leżących głębiej, czasem niewidocznych gołym okiem żylaków i ich obliterację.

Skleroterapia klasyczna, polegająca na iniekcji płynnych roztworów sklerotyzujących do wnętrza żylaka, stanowi pierwotną, wyjściową dla innych technik metodę leczenia obliterującego, ciągle cieszącą się dużą popularnością ze względu na bezpieczeństwo i skuteczność w leczeniu żylaków kończyn dolnych, co zostało potwierdzone wieloletnimi obserwacjami pacjentów poddanych tej procedurze.

wybierz miasto, w którym chcesz wykonać zabieg
Sprawdź ofertę »

Rodzaje roztworów obliterujących, stosowanych w skleroterapii klasycznej i sposób ich działania

Obecnie leczenie sklerotyzujące żylaków kończyn dolnych jest wykonywane przy użyciu licznych środków obliterujących, różniących się między sobą właściwościami fizycznymi, chemicznymi i mechanizmami działania. Jedną z najpopularniejszych grup są środki osmotycznie czynne. Ich mechanizm działania zależy od gradientu (różnicy) stężeń jonów między roztworem a płynem (cytoplazmą) komórek, budujących wewnętrzną warstwę naczynia, czyli komórek śródbłonka. Stężone roztwory powodują odwodnienie komórek na drodze osmozy, czyli przechodzenia wody z płynu komórkowego przez błonę komórkową do roztworu sklerotyzanta. Obkurczone i odwodnione komórki ulegają degeneracji, co zapoczątkowuje stopniowe niszczenie chorego naczynia. Najczęściej stosowanym środkiem tej grupy jest stężony (hiperosmotyczny roztwór chlorku sodu - tani, łatwo dostępny, pozbawiony działania alergizującego i skuteczny środek sklerotyzujący).

Drugą grupą środków, stosowanych w leczeniu sklerotyzującym, są detergenty - jest to szeroka grupa środków chemicznych, różniących się między sobą mechanizmami działania, jednak wspólnym elementem łączącym wszystkie substancje z tej grupy jest uszkodzenie błony komórek śródbłonka poprzez interakcje z lipidami (substancjami tłuszczowymi) w niej zawartymi. Najpopularniejsze substancje z tej grupy to siarczan sodowy tetradecylu, polidokanol, etanoloamina i morhuat sodu.

Jeszcze inną grupą sklerotyzantów są alkohole, które uszkadzają śródbłonek naczyniowy, denaturują białka, z których zbudowane są naczynia krwionośne, przez co prowadzą do ich uszkodzenia i stopniowego zanikania. Stosowane w skleroterapii stężone roztwory alkoholowe (około 95%) są bardzo skutecznymi środkami obliterującymi.

Wskazania do skleroterapii klasycznej

Szczegółowe wskazania do zastosowania skleroterapii klasycznej, stworzone przez 23 czołowe Europejskie Towarzystwa Flebologiczne (skupiające ekspertów z zakresu schorzeń układu żylnego) i ogłoszone w 2012r., obejmują leczenie zmian żylnych o małym stopniu nasilenia (1-2 w 6-cio stopniowej skali CEAP określającej stopień nasilenia zmian żylnych kończyn dolnych, gdzie stadium 1. oznacza niewielkie zmiany - teleangiektazje,  żylaki siatkowate, natomiast stadium 6. - czynne owrzodzenie żylne).

Konsensus osiągnięty przez ekspertów podkreśla ponadto dążenie pacjenta do poprawy estetyki, związanej z usunięciem zmian naczyniowych oraz potrzebę zniesienia objawów współtowarzyszących żylakom, takich jak obrzęk, ból, pieczenie, uczucie ciężkich nóg jako istotne wskazanie do skleroterapii, nawet jeżeli zmiany nie są morfologicznie mocno nasilone. Ponadto porozumienie europejskich Towarzystw Flebologicznych wskazuje na dobrą skuteczność skleroterapii klasycznej nawet w wyższych stadiach zaawansowania żylaków (powyżej 2 w skali CEAP), w związku z czym powinna ona być brana pod uwagę także w  bardziej nasilonych przypadkach występowania zmian żylnych kończyn dolnych.

Przeciwwskazania do klasycznego leczenia obliterującego

Skleroterapia jest metodą bezpieczną, jednak wykonywanie jej w niektórych sytuacjach klinicznych wiąże się z pewnym ryzykiem, w związku z czym istnieją pewne stany, w których nie może lub nie powinna być stosowana. Przeciwwskazania do skleroterapii możemy podzielić na bezwzględne - czyli takie, w których leczenie sklerotyzujące nie może być stosowane bez żadnych wyjątków, oraz przeciwwskazania względne - w których dopuszczalne jest leczenie obliterujące po spełnieniu dodatkowych warunków.

Do przeciwwskazań bezwzględnych skleroterapii zalicza się:

  • Uczulenie na substancje, zawarte w roztworach sklerotyzujących - dożylne podanie środka obliterującego osobie na niego uczulonej może skutkować wystąpieniem reakcji alergicznej o różnym stopniu nasilenia, zaczynając od świądu i pokrzywki, a kończąc na ciężkim wstrząsie anafilaktycznym, będącym stanem bezpośredniego zagrożenia życia.
  • Ostra postać zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych oraz zatorowość płucna - sytuacje te są stanami, w których w świetle naczyń żylnych dochodzi do powstawania i zalegania zakrzepów - powstające w żyłach kończyn dolnych w przebiegu zakrzepicy skrzepliny mogą wędrować przez układ naczyniowy do żył płucnych i powodować zatorowość płucną. Wprowadzenie do układu żylnego środka obliterującego nasila tendencję do tworzenia zakrzepów oraz zwiększa ryzyko powikłań wspomnianych stanów klinicznych, które mogą prowadzić do ciężkiej niewydolności układu krążenia.
  • Zakażenie tkanek w okolicy poddawanej leczeniu lub ciężka infekcja ogólnoustrojowa - śródzabiegowe uszkodzenie tkanek umożliwia przemieszczenie drobnoustrojów do krwiobiegu i wywołanie objawów infekcji ogólnoustrojowej (sepsy) lub nasilić przebieg uogólnionego zakażenia  organizmu.
  • Długotrwałe unieruchomienie pacjenta, niezdolność do samodzielnego poruszania się - ze względu na konieczność pozabiegowej rehabilitacji ruchowej pacjenta w celu profilaktyki zdarzeń zakrzepowo-zatorowych (wspomniana zakrzepica żylna i zatorowość płucna), leczenie sklerotyzujące nie może być przeprowadzone u pacjentów unieruchomionych.

Do przeciwwskazań względnych skleroterapii zalicza się:

  • Ciąża - stanowi ona stan, w którym ze względu na zmiany hormonalne i zmianę stosunków anatomicznych, skutkującą utrudnieniem odpływu krwi żylnej z kończyn dolnych, organizm jest naturalnie predysponowany do powstawania żylaków. Ponadto istnieje ryzyko przenikania środka sklerotyzującego przez barierę łożyskową oraz narażenia rozwijającego się płodu na wpływ środków stosowanych w skleroterapii.
  • Karmienie piersią - ze względu na potencjalną możliwość przenikania roztworów sklerotyzujących do pokarmu należy zaprzestać karmienia piersią na 2-3 dni po zabiegu.
  • Miażdżyca tętnic kończyn dolnych - jest stanem, w którym krążenie w obrębie kończyn dolnych jest zaburzone; traumatyzacja tkanek i zamknięcie naczyń, żylnych związane z zabiegiem może dodatkowo upośledzać funkcję układu naczyniowego kończyn dolnych i nasilać objawy niedokrwienia.
  • Ciężkie, niewyrównane choroby ogólnoustrojowe - skleroterapia może nasilać zaburzenia, związane z cukrzycą, nadczynnością i niedoczynnością tarczycy oraz niewydolnością serca, dlatego ważne jest wyrównanie tych schorzeń przed rozpoczęciem leczenia obliterującego.
  • Ciężkie reakcje alergiczne w przeszłości - wywiad reakcji alergicznych zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia uczulenia na środki obliterujące, w związku z czym niezbędne jest odpowiednie farmakologiczne przygotowanie przeciwwstrząsowe pacjenta przed leczeniem sklerotyzującym.
  • Stany wysokiego ryzyka zakrzepicą - np. wywiad występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych w przeszłości, trombofilia, czyli nadkrzepliwość krwi oraz choroba nowotworowa.
  • Zakrzepica żył układu powierzchownego kończyn dolnych - wymaga wcześniejszego leczenia farmakologicznego przed zabiegiem skleroterapii w związku z możliwością przemieszczenia zakrzepów do układu żył głębokich w związku z czym zwiększa ryzyko poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, czyli zakrzepicy żylnej głębokiej oraz zatorowości płucnej.

Przygotowanie do zabiegu skleroterapii

Po  kwalifikacji do leczenia obliterującego  na podstawie oceny klinicznej i wykonanych badań dodatkowych (w tym badania USG Doppler żył kończyn dolnych) lekarz udzieli wskazówek, jak najlepiej przygotować się do zabiegu. Ogólne zalecenia przedzabiegowe zakładają unikanie golenia i nakładania kosmetyków (kremów, balsamów, masła do ciała itp.) na nogi na 24 godziny przed zabiegiem. Warto również na wizytę zgłosić się w luźnym, nie krępującym ruchów ubraniu, co będzie miało znaczenie dla komfortu pacjenta po zakończeniu zabiegu, gdyż obcisłe ubranie może dodatkowo podrażniać kończyny.

Należy pamiętać, że zasady postępowania przedzabiegowego są określane indywidualnie dla każdego pacjenta i zależą od konkretnej sytuacji klinicznej, w jakiej podejmuje się decyzję co do leczenia żylaków kończyn dolnych.

Jaki lekarz wykonuje zabieg skleroterapii?

Leczenie sklerotyzujące jest przeprowadzane przez specjalistów z zakresu chirurgii naczyniowej, angiologii, a także medycyny estetycznej i dermatologii. Zabieg wykonuje jeden lekarz, któremu najczęściej asystuje personel pomocniczy (pielęgniarski). Niezależnie od posiadanej specjalizacji, lekarz wykonujący zabieg posiada niezbędne doświadczenie zdobyte m.in. na szkoleniach prowadzonych przez doświadczonych ekspertów w zakresie schorzeń układu żylnego, na których poza przygotowaniem teoretycznym szkolący się lekarze wykonują  zabiegi skleroterapii pod okiem doświadczonych operatorów, przez co nabierają umiejętność samodzielnego, bezpiecznego i skutecznego leczenia zmian żylnych metodą sklerotyzacji.

Jak wygląda zabieg skleroterapii?

Procedura przeprowadzana jest ambulatoryjnie w gabinecie zabiegowym. Pacjent leży na stole zabiegowym z lekko uniesionymi ku górze nogami. Lekarz  myje środkiem dezynfekującym powierzchnię skóry, a następnie dokonuje nakłucia żylaków pod kontrolą wzroku (Visual Sclerotherapy) lub ultrasonografu (Ultrasound-guided Sclerotherapy). Zastosowanie obrazowania ultrasonograficznego metodą Dopplera (uwidaczniającą przepływ krwi co jest tożsame z lokalizacją żylaka) jest szczególnie przydatne w czasie leczenia żylaków, powstających z żyły odpiszczelowej wielkiej,  oraz jej dużych dopływów, a także w celu obliteracji perforatorów (naczyń łączących żylny układ głęboki i powierzchowny kończyny dolnej) i malformacji naczyniowych (krętych naczyń o skomplikowanej strukturze utrudniającej ich lokalizację bez zastosowania wspomagających  metod obrazowania).

Głównym warunkiem prawidłowo wykonanej i bezpiecznej skleroterapii jest donaczyniowe podanie środka obliterującego. O ile w metodzie, wykorzystującej wsparcie ultrasonograficzne, można zobrazować położenie igły, o tyle upewnienie się o jej prawidłowej lokalizacji w naczyniu podczas skleroterapii kontrolowanej wzrokiem wymaga szybkiej kontroli, polegającej na wizualnej ocenie opróżniania i zamykania się żylaka w czasie podawania roztworu. Podczas zabiegu wykorzystywane są tradycyjne strzykawki (zazwyczaj 5ml) oraz cienkie igły o średnicy poniżej 1mm. Duże naczynia mogą być leczone przy użyciu cewników donaczyniowych (cienkich rurek wprowadzanych do światła żylaka, umożliwiających podaż większych objętości roztworu oraz poprzez zmianę ich położenia i zamykanie kilku odcinków naczynia przy zastosowaniu jednego nakłucia).

Kolejne iniekcje są dokonywane wzdłuż przebiegu naczynia, aż cały zmieniony chorobowo odcinek żyły będzie miał kontakt ze sklerotyzantem. Wstrzyknięcia są dokonywane powoli i płynnie, w miejscach najbezpieczniejszych (możliwie odległych od tętnic i pni nerwowych) i najlepiej dostepnych, zawsze po upewnieniu się  o prawidłowym położeniu igły. Każdorazowo, po wyciągnięciu igły z naczynia, lekarz dokonuje ucisku i rozmasowuje okolicę wstrzyknięcia, czasem stosuje bandaże lub plastry w celu przedłużenia ucisku.

Jeżeli w czasie zabiegu pojawi się zblednięcie skóry w okolicy miejsca wkłucia, iniekcja jest przerywana, gdyż najprawdopodobniej doszło do okołonaczyniowego podania środka obliterującego i uszkodzenia tkanek otaczających naczynie, w tym skóry. Dalsze podawanie sklerotyzanta w takim przypadku skutkowałoby martwicą skóry. Ponadto silny ból w czasie iniekcji może świadczyć o okołonaczyniowym lub dotętniczym podaniu roztworu, co również wymaga niezwłocznego przerwania wstrzyknięcia. Zabieg trwa zazwyczaj około 20 minut. W celu osiągnięcia optymalnego efektu często niezbędne jest wykonanie serii zabiegów, które są zazwyczaj wykonywane w odstępach 3-4 tygodniowych - odstęp między kolejnymi etapami leczenia pozwala na dobrą ocenę efektu dotychczasowych interwencji naczyniowych.

Skleroterapia - zalecenia pozabiegowe

Bezpośrednio po zabiegu pacjent przebywa w pozycji leżącej przez około 20-30 minut. Po krótkiej obserwacji pozabiegowej, jeszcze tego samego dnia można opuścić ośrodek i powrócić do codziennych aktywności. Możliwy jest samodzielny powrót samochodem do domu, jednak dyskomfort odczuwany w nogach może utrudniać obsługę pojazdów, dlatego warto zadbać o pomoc w powrocie do domu. Chodzenie po zabiegu nie stwarza zasadniczo większych problemów. Przez dwa tygodnie po procedurze skleroterapii należy unikać intensywnych wysiłków fizycznych oraz ekspozycji kończyn dolnych na intensywne światło słoneczne, gdyż może skutkować to powstawaniem trwałych, brunatnych przebarwień skórnych - w okresie pozabiegowym warto nosić luźną, zakrywającą kończyny dolne odzież. W niektórych przypadkach może być wskazane (zazwyczaj przez okres 3-4 tygodni) noszenie wyrobów uciskowych (np. specjalnych rajstop ze stopniowanym uciskiem).

W bezpośrednim okresie po skleroterapii należy unikać długotrwałego przebywania w pozycji stojącej, odpoczywać z nogami uniesionymi w górze w stosunku do tułowia (np. podkładając poduszkę pod nogi) oraz systematycznie masować kończyny dolne. Postępowanie takie usprawni powrót żylny krwi z nóg do serca, co przyspiesza i utrwala efekt leczenia. Końcowy rezultat skleroterapii jest uzyskiwany po czasie niezbędnym do degeneracji ostrzykniętych żylaków i ich wchłonięcia przez tkanki otaczające. W przypadku małych naczyń żylnych zajmuje to około miesiąca, większe żylaki ulegają kompletnej regresji dopiero po 3-4 miesiącach. Efekty leczenia metodą skleroterapii wymagają obiektywnej oceny za pomocą badania USG Doppler. O terminie wizyty kontrolnej połączonej z badaniem USG pacjent jest informowany przez lekarza prowadzącego.

Powikłania leczenia obliterującego

Skleroterapia jest bezpieczną metodą leczenia żylaków, aczkolwiek czasem zdarzają się powikłania tej terapii. Najczęściej spotykanymi efektami ubocznymi leczenia sklerotyzującego są niewielkie krwawienia, wynikające z licznych nakłuć żylaków, zaczerwienienie i obrzęk skóry, a także przebarwienia skórne w miejscach wkłucia oraz neowaskularyzacja, czyli powstawanie małych, przypominających pajączki naczyniowe, naczynek skórnych prześwitujących przez jej powierzchnię. Wspomniane powikłania są przejściowe i ustępują w przeciągu kilku tygodni po zabiegu.

Znacznie rzadszymi powikłaniami są stany zapalne żył kończyn dolnych, które mogą wymagać stosowania leków przeciwzapalnych, a w przypadku nadkażenia - antybiotykoterapii miejscowej lub ogólnoustrojowej. Innym powikłaniem są reakcje alergiczne na środki sklerotyzujące, które mogą objawiać się zaczerwienieniem, świądem bądź pieczeniem skóry kończyn dolnych, rzadziej ogólnosystemową reakcją alergiczną, obejmującą obrzęk krtani, trudności w oddychaniu, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Kolejnym ważnym powikłaniem jest zakrzepica żylna, wynikająca z krzepnięcia krwi w wyniku kontaktu ze środkami obliterującymi. Powstałe w żyłach powierzchownych  zakrzepy w rzadkich przypadkach mogą przechodzić do układu żył głębokich, a następnie przez serce trafiać do płuc, powodując zatorowość płucną - niebezpieczny dla zdrowia i życia stan, związany z zaburzeniami krążenia krwi w naczyniowym łożysku płucnym.

Jeszcze innym istotnym powikłaniem skleroterapii jest iniekcja pęcherzyków powietrza do naczyń żylnych - zazwyczaj nastepstwa takiego stanu są niezauważalne, jednak w pewnych sytuacjach pęcherzyki gazu mogą być przyczyną bólów głowy, zaburzeń widzenia lub innych, ustępujących samoistnie zaburzeń neurologicznych (przejściowe niedokrwienie mózgu, czyli TIA - transient Ischaemic Attack) i występuje najczęściej, gdy w sercu występuje anomalia, polegająca na obecności nieprawidłowych połączeń między jego lewymi a prawymi jamami - (PFO, persistent foramen ovale, czyli drożność otworu owalnego między lewym a prawym przedsionkiem serca), stwierdzana w prawie 60% przypadków powikłań neurologicznych po skleroterapii.

Poważne powikłania skleroterapii na szczęście zdarzają się bardzo rzadko - sumaryczna częstość ich występowania, określona na podstawie licznych obserwacji pacjentów w bezpośrednim okresie pozabiegowym, nie przekracza 1%.

Skuteczność skleroterapii w leczeniu żylaków nóg

Skleroterapia jest bardzo skuteczną, nieinwazyjną metodą leczenia żylaków kończyn dolnych. Na ostateczny efekt leczenia wpływa głównie prawidłowa kwalifikacja pacjentów do leczenia sklerotyzującego, rozległość i stopień nasilenia zmian żylnych, plan wieloetapowego postępowania leczniczego, czyli prawidłowa kolejność i odpowiednia ilość zamykanych podczas kolejnych sesji skleroterapii naczyń, a także doświadczenie lekarza, wykonującego zabieg, oraz ścisła współpraca pacjenta z lekarzem w zakresie postępowania między kolejnymi zabiegami i postępowania pozabiegowego. Istotna jest także wtórna profilaktyka nawrotów żylaków, polegająca na noszeniu wyrobów uciskowych i stosowaniu się do pozostałych zaleceń okresu po leczeniu sklerotyzującym.

Określona na podstawie licznych badań klinicznych skuteczność zabiegu skleroterapii, definiowana jako satysfakcja pacjenta z osiągniętego efektu, wynosi około 80%. W 10% przypadków zmiany odpowiadają na leczenie częściowo, a w pozostałych 10% leczenie nie przynosi dobrych efektów.

Zalety leczenia sklerotyzującego

Skleroterapia to małoinwazyjna, bezpieczna i skuteczna metoda leczenia żylaków kończyn dolnych, która może być zastosowana zarówno do leczenia zmian o małym, jak i dość znacznym stopniu nasilenia. Ponieważ większość pacjentów zgłasza się do lekarza, gdy zmiany żylne osiągają zaawansowanie 1 i 2 w skali CEAP, skleroterapia jest skuteczną metodą leczenia żylaków u większości osób, szukających pomocy medycznej z tego powodu.

Dodatkowym atutem skleroterapii jest trwałość efektu terapeutycznego oraz duża dostępność metody - obecnie stanowi ona jedną z trzech głównych metod leczenia żylaków (obok leczenia chirurgicznego i termoablacji). Zaletą skleroterapii, poza efektem estetycznym leczenia, jest także niwelowanie objawów towarzyszących żylakom, czyli bólu, pieczenia, obrzęków i uczucia ciężkich nóg oraz zabezpieczenie pacjenta przed progresją niewydolności żylnej.

wybierz miasto, w którym chcesz wykonać zabieg
Sprawdź ofertę »

Najczęściej zadawne pytania dotyczące skleroterapii

Czym jest skleroterapia?

Skleroterapia jest metodą leczenia żylaków kończyn dolnych za pomocą iniekcji do światła zmienionych chorobowo naczyń żylnych substancji chemicznych, powodujących destrukcję żył. Przeważająca większość pacjentów wybierających tę metodę leczenia z przyczyn kosmetycznych zauważa znaczącą poprawę wizualną, a także zniesienie objawów wspołtowarzyszących żylakom, takich jak obrzęk, ból, pieczenie kończyn dolnych.

Czym jest skleroterapia wspomagana obrazowaniem USG Doppler?

Skleroterapia wspomagana obrazowaniem USG jest metodą, służącą do leczenia żylaków, które ze względu na głębokie położenie nie są widoczne przez skórę. Zastosowanie obrazowania ultrasonograficznego pozwala na lokalizację takich naczyń i  bezpieczne, donaczyniowe podanie środka obliterującego.

Czy leczenie sklerotyzujące jest bolesne?

Donaczyniowe podawanie roztworu obliterującego skutkuje podrażnieniem naczynia, z czym wiążą się pewne dolegliwości, odczuwane przez pacjenta. Znieczulenie nasiękowe okolicy poddawanej leczeniu znacznie redukuje ból i czyni skleroterapię procedurą o akceptowalnym poziomie dyskomfortu, jednak część pacjentów uskarża się na ból, pieczenie lub inne, nieokreślone dolegliwości - wynikają one z indywidualnej wrażliwości pacjenta, a także są zależne od ilości i stężenia użytego środka sklerotyzującego. Wystąpienie bardzo silnego bólu zazwyczaj wiąże się z pozanaczyniowym bądź dotętniczym podaniem sklerotyzanta i wymaga przerwania iniekcji oraz zmiany położenia igły.

Ile kosztuje leczenie metodą skleroterapii?

Na całkowity koszt leczenia sklerotyzującego ma wpływ zaawansowanie i rozległość zmian żylnych kończyn dolnych. Ceny zabiegów różnią się między ośrodkami je oferującymi. Przykładowy koszt pojedynczego zabiegu w Warszawie (Centrum Flebologii) to 550 zł przy wykorzystaniu obrazowania USG Doppler lub 400 zł bez dodatkowego obrazowania. Do ceny zabiegu należy doliczyć koszt wizyty diagnostycznej, na której wykonywane jest m. in.  USG żył kończyn dolnych, a także koszt zakupu wyrobów uciskowych (pończochy lub podkolanówki do kompresjoterapii). Wizyty kontrolne po zabiegu są natomiast bezpłatne. W krakowskim centrum medycznym Dermedika koszt leczenia jednej nogi waha się w przedziale 500-1000 zł, cena ustalana jest indywidualnie dla każdego pacjenta po zbadaniu i zakwalifikowaniu przez lekarza do zabiegu skleroterapii. Ceny zabiegów skleroterapii w Polsce są znacznie niższe niż w krajach zachodnich, co znajduje odzwierciedlenie w dużym odsetku obcokrajowców w polskich placówkach oferujących tę metodę leczenia.

Czy skleroterapia jest refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia?

Skleroterapia jest procedurą pełnopłatną, tzn. nie refundowaną przez NFZ, natomiast kwalifikacja do leczenia, w tym badanie USG Doppler żył kończyn dolnych może być wykonywane nieodpłatnie, na podstawie skierowania do poradni angiologicznej, chirurgii naczyniowej lub flebologicznej od lekarza rodzinnego lub lekarza każdej innej specjalności.

Czy leczenie sklerotyzujące jest bezpieczne?

Większość pacjentów nie doświadcza powikłań, jednakże u pewnego odsetka osób, poddawanych leczeniu sklerotyzującemu, dochodzi do lokalnych przebarwień skóry w miejscach iniekcji środka sklerotyzującego. Do znacznie rzadziej występujących powikłań należą oparzenia chemiczne skóry oraz odczyny alergiczne. Najpoważniejsze powikłania, takie jak zakrzepica żył głębokich oraz dotętnicze podanie środka sklerotyzującego, skutkujące powstaniem zakrzepu tętniczego, zdarzają się bardzo rzadko.

Jak długo muszę pozostać w szpitalu po zabiegu skleroterapii?

Zabieg skleroterapii jest procedurą ambulatoryjną, nie wymagającą hospitalizacji pacjenta. Zazwyczaj, po trwającym kilkadziesiąt minut zabiegu i krótkiej pozabiegowej obserwacji pacjenta można opuścić ośrodek wykonujący leczenie.

Źródła: European guidelines for sclerotherapy in chronic venous disorders, Phlebology 2013;Varicose Veins: Diagnosis, Management and Treatment, S. Zhang, RN, S. Melander, PhD, California State University, L.A; Chirurgia pod redakcją W. Noszczyka, PZWL 2006; Revision of CEAP Classification: Summary, American Venous Forum, May 2004; Lower Extremity Venous Anatomy, M.H Meissner M.D., T. Andrews M.D., Department of Surgery, University of Washington, School of Medicine, Seattle;  Sclerotherapy for varicose and spider veins, WebMD.com; Sclerotherapy. medscape.com; Varicose veins injections - Royal Australian College of Surgeons;  phlebology.org

Skleroterapia naczyń żylnych kończyn dolnych
- kliniki w
Sprawdź ofertę »

Zdjęcia

Filmy

Dołącz do nas:

Opublikowane na stronach internetowych Tourmedica.pl Sp. z o.o. materiały, informacje oraz ceny nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne z akceptacją regulaminu i polityki prywatności .

Copyright © 2012-2017 Tourmedica.pl Sp. z o.o.

Materiały zamieszczone w serwisie Tourmedica.pl nie są substytutem dla profesjonalnych porad medycznych, diagnozowania lub leczenia. Użytkownik serwisu pod żadnym pozorem nie może lekceważyć porady lekarza lub opóźnić poszukiwania porady medycznej z powodu informacji, jakie przeczytał w serwisie. Tourmedica.pl nie poleca ani nie popiera żadnych konkretnych badań, lekarzy, procedur, opinii lub innych informacji zawartych w serwisie, poleganie na informacjach zawartych na stronie Tourmedica.pl odbywa się wyłącznie na własne ryzyko Użytkownika.

Copyright © 2012-2017 Tourmedica.pl Sp. z o.o.